enamorar
Catalan
Etymology
Verb
enamorar (first-person singular present enamoro, past participle enamorat)
- (transitive) to enamor
- (reflexive, enamorar-se) to fall in love
Conjugation
Conjugation of enamorar (first conjugation)
| infinitive | enamorar | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| present participle | enamorant | ||||||
| past participle | masculine | feminine | |||||
| singular | enamorat | enamorada | |||||
| plural | enamorats | enamorades | |||||
| person | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | jo | tu | ell/ella vostè |
nosaltres nós |
vosaltres vós |
ells/elles vostès | |
| present | enamoro | enamores | enamora | enamorem | enamoreu | enamoren | |
| imperfect | enamorava | enamoraves | enamorava | enamoràvem | enamoràveu | enamoraven | |
| future | enamoraré | enamoraràs | enamorarà | enamorarem | enamorareu | enamoraran | |
| preterite | enamorí | enamorares | enamorà | enamoràrem | enamoràreu | enamoraren | |
| conditional | enamoraria | enamoraries | enamoraria | enamoraríem | enamoraríeu | enamorarien | |
| subjunctive | jo | tu | ell/ella vostè |
nosaltres nós |
vosaltres vós |
ells/elles vostès | |
| present | enamori | enamoris | enamori | enamorem | enamoreu | enamorin | |
| imperfect | enamorés | enamoressis | enamorés | enamoréssim | enamoréssiu | enamoressin | |
| imperative | — | tu | vostè | nosaltres | vosaltres vós |
vostès | |
| — | enamora | enamori | enamorem | enamoreu | enamorin | ||
Further reading
- “enamorar” in Diccionari de la llengua catalana, segona edició, Institut d’Estudis Catalans.
Occitan
Etymology
Verb
enamorar
- to enamor
Conjugation
This verb needs an inflection-table template.
Portuguese
Etymology
Verb
enamorar (first-person singular present indicative enamoro, past participle enamorado)
- to enamor
Conjugation
Conjugation of the Portuguese -ar verb enamorar
Spanish
Etymology
Verb
enamorar (first-person singular present enamoro, first-person singular preterite enamoré, past participle enamorado)
- (transitive) to enamor
Conjugation
These forms are generated automatically and may not actually be used. Pronoun usage varies by region.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st person | 2nd person | 3rd person | 1st person | 2nd person | 3rd person | ||
| with infinitive enamorar | |||||||
| dative | enamorarme | enamorarte | enamorarle, enamorarse | enamorarnos | enamoraros | enamorarles, enamorarse | |
| accusative | enamorarme | enamorarte | enamorarlo, enamorarla, enamorarse | enamorarnos | enamoraros | enamorarlos, enamorarlas, enamorarse | |
| with gerund enamorando | |||||||
| dative | enamorándome | enamorándote | enamorándole, enamorándose | enamorándonos | enamorándoos | enamorándoles, enamorándose | |
| accusative | enamorándome | enamorándote | enamorándolo, enamorándola, enamorándose | enamorándonos | enamorándoos | enamorándolos, enamorándolas, enamorándose | |
| with informal second-person singular imperative enamora | |||||||
| dative | enamórame | enamórate | enamórale | enamóranos | not used | enamórales | |
| accusative | enamórame | enamórate | enamóralo, enamórala | enamóranos | not used | enamóralos, enamóralas | |
| with formal second-person singular imperative enamore | |||||||
| dative | enamóreme | not used | enamórele, enamórese | enamórenos | not used | enamóreles | |
| accusative | enamóreme | not used | enamórelo, enamórela, enamórese | enamórenos | not used | enamórelos, enamórelas | |
| with first-person plural imperative enamoremos | |||||||
| dative | not used | enamorémoste | enamorémosle | enamorémonos | enamorémoos | enamorémosles | |
| accusative | not used | enamorémoste | enamorémoslo, enamorémosla | enamorémonos | enamorémoos | enamorémoslos, enamorémoslas | |
| with informal second-person plural imperative enamorad | |||||||
| dative | enamoradme | not used | enamoradle | enamoradnos | enamoraos | enamoradles | |
| accusative | enamoradme | not used | enamoradlo, enamoradla | enamoradnos | enamoraos | enamoradlos, enamoradlas | |
| with formal second-person plural imperative enamoren | |||||||
| dative | enamórenme | not used | enamórenle | enamórennos | not used | enamórenles, enamórense | |
| accusative | enamórenme | not used | enamórenlo, enamórenla | enamórennos | not used | enamórenlos, enamórenlas, enamórense | |
Related terms
Further reading
- “enamorar” in Diccionario de la lengua española, Vigésima tercera edición, Real Academia Española, 2014.
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.