imputar
Catalan
Verb
imputar (first-person singular present imputo, past participle imputat)
Conjugation
Conjugation of imputar (first conjugation)
| infinitive | imputar | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| present participle | imputant | ||||||
| past participle | masculine | feminine | |||||
| singular | imputat | imputada | |||||
| plural | imputats | imputades | |||||
| person | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | jo | tu | ell/ella vostè |
nosaltres nós |
vosaltres vós |
ells/elles vostès | |
| present | imputo | imputes | imputa | imputem | imputeu | imputen | |
| imperfect | imputava | imputaves | imputava | imputàvem | imputàveu | imputaven | |
| future | imputaré | imputaràs | imputarà | imputarem | imputareu | imputaran | |
| preterite | imputí | imputares | imputà | imputàrem | imputàreu | imputaren | |
| conditional | imputaria | imputaries | imputaria | imputaríem | imputaríeu | imputarien | |
| subjunctive | jo | tu | ell/ella vostè |
nosaltres nós |
vosaltres vós |
ells/elles vostès | |
| present | imputi | imputis | imputi | imputem | imputeu | imputin | |
| imperfect | imputés | imputessis | imputés | imputéssim | imputéssiu | imputessin | |
| imperative | — | tu | vostè | nosaltres | vosaltres vós |
vostès | |
| — | imputa | imputi | imputem | imputeu | imputin | ||
Further reading
- “imputar” in Diccionari de la llengua catalana, segona edició, Institut d’Estudis Catalans.
Ido
Etymology
Verb
imputar (present tense imputas, past tense imputis, future tense imputos, imperative imputez, conditional imputus)
Conjugation
Conjugation of imputar
![]() |
present | past | future | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| infinitive | imputar | imputir | imputor | ||||
| tense | imputas | imputis | imputos | ||||
| conditional | imputus | ||||||
| imperative | imputez | ||||||
| adjective active participle | imputanta | imputinta | imputonta | ||||
| adverbial active participle | imputante | imputinte | imputonte | ||||
| nominal active participle | singular | imputanto | imputinto | imputonto | |||
| plural | imputanti | imputinti | imputonti | ||||
| adjective passive participle | imputata | imputita | imputota | ||||
| adverbial passive participle | imputate | imputite | imputote | ||||
| nominal passive participle | singular | imputato | imputito | imputoto | |||
| plural | imputati | imputiti | imputoti | ||||
Related terms
Portuguese
Verb
imputar (first-person singular present indicative imputo, past participle imputado)
- to impute
Conjugation
Conjugation of the Portuguese -ar verb imputar
Related terms
Spanish
Etymology
Verb
imputar (first-person singular present imputo, first-person singular preterite imputé, past participle imputado)
Conjugation
These forms are generated automatically and may not actually be used. Pronoun usage varies by region.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st person | 2nd person | 3rd person | 1st person | 2nd person | 3rd person | ||
| with infinitive imputar | |||||||
| dative | imputarme | imputarte | imputarle, imputarse | imputarnos | imputaros | imputarles, imputarse | |
| accusative | imputarme | imputarte | imputarlo, imputarla, imputarse | imputarnos | imputaros | imputarlos, imputarlas, imputarse | |
| with gerund imputando | |||||||
| dative | imputándome | imputándote | imputándole, imputándose | imputándonos | imputándoos | imputándoles, imputándose | |
| accusative | imputándome | imputándote | imputándolo, imputándola, imputándose | imputándonos | imputándoos | imputándolos, imputándolas, imputándose | |
| with informal second-person singular imperative imputa | |||||||
| dative | impútame | impútate | impútale | impútanos | not used | impútales | |
| accusative | impútame | impútate | impútalo, impútala | impútanos | not used | impútalos, impútalas | |
| with formal second-person singular imperative impute | |||||||
| dative | impúteme | not used | impútele, impútese | impútenos | not used | impúteles | |
| accusative | impúteme | not used | impútelo, impútela, impútese | impútenos | not used | impútelos, impútelas | |
| with first-person plural imperative imputemos | |||||||
| dative | not used | imputémoste | imputémosle | imputémonos | imputémoos | imputémosles | |
| accusative | not used | imputémoste | imputémoslo, imputémosla | imputémonos | imputémoos | imputémoslos, imputémoslas | |
| with informal second-person plural imperative imputad | |||||||
| dative | imputadme | not used | imputadle | imputadnos | imputaos | imputadles | |
| accusative | imputadme | not used | imputadlo, imputadla | imputadnos | imputaos | imputadlos, imputadlas | |
| with formal second-person plural imperative imputen | |||||||
| dative | impútenme | not used | impútenle | impútennos | not used | impútenles, impútense | |
| accusative | impútenme | not used | impútenlo, impútenla | impútennos | not used | impútenlos, impútenlas, impútense | |
Related terms
Further reading
- “imputar” in Diccionario de la lengua española, Vigésima tercera edición, Real Academia Española, 2014.
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.
