divorciar
Asturian
Verb
divorciar (first-person singular indicative present divorcio, past participle divorciáu)
- (transitive) to divorce (to legally dissolve a marriage)
Conjugation
Conjugation of divorciar
Catalan
Etymology
Verb
divorciar (first-person singular present divorcio, past participle divorciat)
- to divorce
Conjugation
Conjugation of divorciar (first conjugation)
| infinitive | divorciar | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| present participle | divorciant | ||||||
| past participle | masculine | feminine | |||||
| singular | divorciat | divorciada | |||||
| plural | divorciats | divorciades | |||||
| person | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | jo | tu | ell/ella vostè |
nosaltres nós |
vosaltres vós |
ells/elles vostès | |
| present | divorcio | divorcies | divorcia | divorciem | divorcieu | divorcien | |
| imperfect | divorciava | divorciaves | divorciava | divorciàvem | divorciàveu | divorciaven | |
| future | divorciaré | divorciaràs | divorciarà | divorciarem | divorciareu | divorciaran | |
| preterite | divorcií | divorciares | divorcià | divorciàrem | divorciàreu | divorciaren | |
| conditional | divorciaria | divorciaries | divorciaria | divorciaríem | divorciaríeu | divorciarien | |
| subjunctive | jo | tu | ell/ella vostè |
nosaltres nós |
vosaltres vós |
ells/elles vostès | |
| present | divorciï | divorciïs | divorciï | divorciem | divorcieu | divorciïn | |
| imperfect | divorciés | divorciessis | divorciés | divorciéssim | divorciéssiu | divorciessin | |
| imperative | — | tu | vostè | nosaltres | vosaltres vós |
vostès | |
| — | divorcia | divorciï | divorciem | divorcieu | divorciïn | ||
Portuguese
Verb
divorciar (first-person singular present indicative divorcio, past participle divorciado)
- to divorce
Conjugation
Conjugation of the Portuguese -ar verb divorciar
Spanish
Verb
divorciar (first-person singular present divorcio, first-person singular preterite divorcié, past participle divorciado)
- to divorce
- (reflexive) to get divorced
Conjugation
These forms are generated automatically and may not actually be used. Pronoun usage varies by region.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st person | 2nd person | 3rd person | 1st person | 2nd person | 3rd person | ||
| with infinitive divorciar | |||||||
| dative | divorciarme | divorciarte | divorciarle, divorciarse | divorciarnos | divorciaros | divorciarles, divorciarse | |
| accusative | divorciarme | divorciarte | divorciarlo, divorciarla, divorciarse | divorciarnos | divorciaros | divorciarlos, divorciarlas, divorciarse | |
| with gerund divorciando | |||||||
| dative | divorciándome | divorciándote | divorciándole, divorciándose | divorciándonos | divorciándoos | divorciándoles, divorciándose | |
| accusative | divorciándome | divorciándote | divorciándolo, divorciándola, divorciándose | divorciándonos | divorciándoos | divorciándolos, divorciándolas, divorciándose | |
| with informal second-person singular imperative divorcia | |||||||
| dative | divorcíame | divorcíate | divorcíale | divorcíanos | not used | divorcíales | |
| accusative | divorcíame | divorcíate | divorcíalo, divorcíala | divorcíanos | not used | divorcíalos, divorcíalas | |
| with formal second-person singular imperative divorcie | |||||||
| dative | divorcíeme | not used | divorcíele, divorcíese | divorcíenos | not used | divorcíeles | |
| accusative | divorcíeme | not used | divorcíelo, divorcíela, divorcíese | divorcíenos | not used | divorcíelos, divorcíelas | |
| with first-person plural imperative divorciemos | |||||||
| dative | not used | divorciémoste | divorciémosle | divorciémonos | divorciémoos | divorciémosles | |
| accusative | not used | divorciémoste | divorciémoslo, divorciémosla | divorciémonos | divorciémoos | divorciémoslos, divorciémoslas | |
| with informal second-person plural imperative divorciad | |||||||
| dative | divorciadme | not used | divorciadle | divorciadnos | divorciaos | divorciadles | |
| accusative | divorciadme | not used | divorciadlo, divorciadla | divorciadnos | divorciaos | divorciadlos, divorciadlas | |
| with formal second-person plural imperative divorcien | |||||||
| dative | divorcíenme | not used | divorcíenle | divorcíennos | not used | divorcíenles, divorcíense | |
| accusative | divorcíenme | not used | divorcíenlo, divorcíenla | divorcíennos | not used | divorcíenlos, divorcíenlas, divorcíense | |
Related terms
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.