articular
English
Etymology
Adjective
articular (not comparable)
- (anatomy) Of, at, or relating to the joints of the body.
- an articular disease; an articular process
- (grammar) Of or relating to the grammatical article.
Derived terms
Terms derived from articular
Translations
of, at, or relating to the joints of the body
|
Catalan
Etymology
Verb
articular (first-person singular present articulo, past participle articulat)
- to articulate (to express with words)
Conjugation
Conjugation of articular (first conjugation)
| infinitive | articular | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| present participle | articulant | ||||||
| past participle | masculine | feminine | |||||
| singular | articulat | articulada | |||||
| plural | articulats | articulades | |||||
| person | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | jo | tu | ell/ella vostè |
nosaltres nós |
vosaltres vós |
ells/elles vostès | |
| present | articulo | articules | articula | articulem | articuleu | articulen | |
| imperfect | articulava | articulaves | articulava | articulàvem | articulàveu | articulaven | |
| future | articularé | articularàs | articularà | articularem | articulareu | articularan | |
| preterite | articulí | articulares | articulà | articulàrem | articulàreu | articularen | |
| conditional | articularia | articularies | articularia | articularíem | articularíeu | articularien | |
| subjunctive | jo | tu | ell/ella vostè |
nosaltres nós |
vosaltres vós |
ells/elles vostès | |
| present | articuli | articulis | articuli | articulem | articuleu | articulin | |
| imperfect | articulés | articulessis | articulés | articuléssim | articuléssiu | articulessin | |
| imperative | — | tu | vostè | nosaltres | vosaltres vós |
vostès | |
| — | articula | articuli | articulem | articuleu | articulin | ||
Portuguese
Verb
articular (first-person singular present indicative articulo, past participle articulado)
- to articulate
Conjugation
Conjugation of the Portuguese -ar verb articular
Spanish
Etymology 1
From Latin articulāris.
Adjective
articular (plural articulares)
Etymology 2
From Latin articulāre.
Verb
articular (first-person singular present articulo, first-person singular preterite articulé, past participle articulado)
- to articulate
Conjugation
These forms are generated automatically and may not actually be used. Pronoun usage varies by region.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st person | 2nd person | 3rd person | 1st person | 2nd person | 3rd person | ||
| with infinitive articular | |||||||
| dative | articularme | articularte | articularle, articularse | articularnos | articularos | articularles, articularse | |
| accusative | articularme | articularte | articularlo, articularla, articularse | articularnos | articularos | articularlos, articularlas, articularse | |
| with gerund articulando | |||||||
| dative | articulándome | articulándote | articulándole, articulándose | articulándonos | articulándoos | articulándoles, articulándose | |
| accusative | articulándome | articulándote | articulándolo, articulándola, articulándose | articulándonos | articulándoos | articulándolos, articulándolas, articulándose | |
| with informal second-person singular imperative articula | |||||||
| dative | articúlame | articúlate | articúlale | articúlanos | not used | articúlales | |
| accusative | articúlame | articúlate | articúlalo, articúlala | articúlanos | not used | articúlalos, articúlalas | |
| with formal second-person singular imperative articule | |||||||
| dative | articúleme | not used | articúlele, articúlese | articúlenos | not used | articúleles | |
| accusative | articúleme | not used | articúlelo, articúlela, articúlese | articúlenos | not used | articúlelos, articúlelas | |
| with first-person plural imperative articulemos | |||||||
| dative | not used | articulémoste | articulémosle | articulémonos | articulémoos | articulémosles | |
| accusative | not used | articulémoste | articulémoslo, articulémosla | articulémonos | articulémoos | articulémoslos, articulémoslas | |
| with informal second-person plural imperative articulad | |||||||
| dative | articuladme | not used | articuladle | articuladnos | articulaos | articuladles | |
| accusative | articuladme | not used | articuladlo, articuladla | articuladnos | articulaos | articuladlos, articuladlas | |
| with formal second-person plural imperative articulen | |||||||
| dative | articúlenme | not used | articúlenle | articúlennos | not used | articúlenles, articúlense | |
| accusative | articúlenme | not used | articúlenlo, articúlenla | articúlennos | not used | articúlenlos, articúlenlas, articúlense | |
Related terms
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.