asfixiar
Portuguese
Verb
asfixiar (first-person singular present indicative asfixio, past participle asfixiado)
- (transitive) to choke (to prevent someone from breathing)
Conjugation
Conjugation of the Portuguese -ar verb asfixiar
Synonyms
Spanish
Etymology
Verb
asfixiar (first-person singular present asfixio, first-person singular preterite asfixié, past participle asfixiado)
- to asphyxiate
Conjugation
These forms are generated automatically and may not actually be used. Pronoun usage varies by region.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st person | 2nd person | 3rd person | 1st person | 2nd person | 3rd person | ||
| with infinitive asfixiar | |||||||
| dative | asfixiarme | asfixiarte | asfixiarle, asfixiarse | asfixiarnos | asfixiaros | asfixiarles, asfixiarse | |
| accusative | asfixiarme | asfixiarte | asfixiarlo, asfixiarla, asfixiarse | asfixiarnos | asfixiaros | asfixiarlos, asfixiarlas, asfixiarse | |
| with gerund asfixiando | |||||||
| dative | asfixiándome | asfixiándote | asfixiándole, asfixiándose | asfixiándonos | asfixiándoos | asfixiándoles, asfixiándose | |
| accusative | asfixiándome | asfixiándote | asfixiándolo, asfixiándola, asfixiándose | asfixiándonos | asfixiándoos | asfixiándolos, asfixiándolas, asfixiándose | |
| with informal second-person singular imperative asfixia | |||||||
| dative | asfixíame | asfixíate | asfixíale | asfixíanos | not used | asfixíales | |
| accusative | asfixíame | asfixíate | asfixíalo, asfixíala | asfixíanos | not used | asfixíalos, asfixíalas | |
| with formal second-person singular imperative asfixie | |||||||
| dative | asfixíeme | not used | asfixíele, asfixíese | asfixíenos | not used | asfixíeles | |
| accusative | asfixíeme | not used | asfixíelo, asfixíela, asfixíese | asfixíenos | not used | asfixíelos, asfixíelas | |
| with first-person plural imperative asfixiemos | |||||||
| dative | not used | asfixiémoste | asfixiémosle | asfixiémonos | asfixiémoos | asfixiémosles | |
| accusative | not used | asfixiémoste | asfixiémoslo, asfixiémosla | asfixiémonos | asfixiémoos | asfixiémoslos, asfixiémoslas | |
| with informal second-person plural imperative asfixiad | |||||||
| dative | asfixiadme | not used | asfixiadle | asfixiadnos | asfixiaos | asfixiadles | |
| accusative | asfixiadme | not used | asfixiadlo, asfixiadla | asfixiadnos | asfixiaos | asfixiadlos, asfixiadlas | |
| with formal second-person plural imperative asfixien | |||||||
| dative | asfixíenme | not used | asfixíenle | asfixíennos | not used | asfixíenles, asfixíense | |
| accusative | asfixíenme | not used | asfixíenlo, asfixíenla | asfixíennos | not used | asfixíenlos, asfixíenlas, asfixíense | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.