vinna
Czech
Pronunciation
Adjective
vinna
Antonyms
Faroese
Etymology 1
Noun
vinna f (genitive singular vinnu, plural vinnur)
- business, acquisition, work, profession
- (archaic, agriculture) ploughing
Declension
| Declension of vinna | ||||
|---|---|---|---|---|
| f1 | singular | plural | ||
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative | vinna | vinnan | vinnur | vinnurnar |
| accusative | vinnu | vinnuna | vinnur | vinnurnar |
| dative | vinnu | vinnuni | vinnum | vinnunum |
| genitive | vinnu | vinnunnar | vinna | vinnanna |
Derived terms
- alivinna
- uppsjóvarvinna
- sjóvinna
- fiskivinna
- ferðavinna
- handilsvinna
- hjávinna
- høvuðsvinna
- námsvinna
- oljuvinna
- samvinna
- tænastuvinna
- vinnufelag
- vinnufrælsi
- vinnufólk
- vinnugrein
- vinnuloysi
- vinnuloyvi
- vinnulív
- vinnulívsmaður
- vinnumál
- vinnunevnd
- vinnuskúli
Etymology 2
From Old Norse vinna, from Proto-Germanic *winnaną, from Proto-Indo-European *wen- (“to strive, wish, desire, love”). Related to Swedish vinna, Icelandic vinna, Norwegian Bokmål vinne, English win, Dutch winnen, and German gewinnen.
Verb
vinna (third person singular past indicative vann, third person plural past indicative vunnu, supine vunnið)
Conjugation
| v-44 | ||||
| infinitive | vinna | |||
|---|---|---|---|---|
| present participle | vinnandi | |||
| past participle a34 | vunnin | |||
| supine | vunnið | |||
| number | singular | plural | ||
| person | first | second | third | all |
| indicative | eg | tú | hann/hon/tað | vit, tit, teir/tær/tey, tygum |
| present | vinni | vinnur | vinnur | vinna |
| past | vann | vanst | vann | vunnu |
| imperative | – | tú | – | tit |
| present | — | vinn! | — | vinnið! |
See also
Icelandic
Pronunciation
- IPA(key): /ˈvɪnːa/
- Rhymes: -ɪnːa
Etymology 1
Noun
vinna f (genitive singular vinnu, no plural)
- a job, an occupation, an employment syn.
- Að hafa vinnu.
- To be employed.
- Að hafa vinnu.
- work, labour syn.
Declension
| f-w1 | singular | |
|---|---|---|
| indefinite | definite | |
| nominative | vinna | vinnan |
| accusative | vinnu | vinnuna |
| dative | vinnu | vinnunni |
| genitive | vinnu | vinnunnar |
Synonyms
Derived terms
- hafa vinnu
- heimavinna
- erfiðisvinna
- vinnuhlé
Etymology 2
From Old Norse vinna, from Proto-Germanic *winnaną, from Proto-Indo-European *wen- (“to strive, wish, desire, love”). Related to Faroese vinna, Swedish vinna, Norwegian Bokmål vinne, English win, Dutch winnen, and German gewinnen.
Verb
vinna (strong verb, third-person singular past indicative vann, third-person plural past indicative unnu, supine unnið)
- (intransitive) to work, to labour syn.
- Ég nenni ekki að vinna.
- I don't want to work.
- Ég vinn allan daginn.
- I work all day.
- Ég nenni ekki að vinna.
- (transitive, with accusative) to do, to perform (e.g. a task) syn.
- (intransitive) to win, to achieve victory syn.
- Ég vann!
- I won!
- Ég vann!
- (transitive, with accusative) to win, to triumph in (e.g. a game)
- Við unnum keppnina.
- We won the tournament.
- Við unnum keppnina.
- (transitive, with accusative) to conquer, to beat, to defeat syn.
- (transitive, with accusative) to win, to obtain, to get syn.
- Herinn vann borgina frá uppreisnarmönnunum.
- The army took the city from the rebels.
- Herinn vann borgina frá uppreisnarmönnunum.
Conjugation
| infinitive (nafnháttur) |
að vinna | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| supine (sagnbót) |
unnið | ||||
| present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
vinnandi | ||||
| indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
| present (nútíð) |
ég vinn | við vinnum | present (nútíð) |
ég vinni | við vinnum |
| þú vinnur | þið vinnið | þú vinnir | þið vinnið | ||
| hann, hún, það vinnur | þeir, þær, þau vinna | hann, hún, það vinni | þeir, þær, þau vinni | ||
| past (þátíð) |
ég vann | við unnum | past (þátíð) |
ég ynni | við ynnum |
| þú vannst | þið unnuð | þú ynnir | þið ynnuð | ||
| hann, hún, það vann | þeir, þær, þau unnu | hann, hún, það ynni | þeir, þær, þau ynnu | ||
| imperative (boðháttur) |
vinn (þú) | vinnið (þið) | |||
| Forms with appended personal pronoun | |||||
| vinndu | vinniði * | ||||
| * Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. | |||||
| infinitive (nafnháttur) |
að vinnast | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| supine (sagnbót) |
unnist | ||||
| present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
vinnandist ** ** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses | ||||
| indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
| present (nútíð) |
ég vinnst | við vinnumst | present (nútíð) |
ég vinnist | við vinnumst |
| þú vinnst | þið vinnist | þú vinnist | þið vinnist | ||
| hann, hún, það vinnst | þeir, þær, þau vinnast | hann, hún, það vinnist | þeir, þær, þau vinnist | ||
| past (þátíð) |
ég vannst | við unnumst | past (þátíð) |
ég ynnist | við ynnumst |
| þú vannst | þið unnust | þú ynnist | þið ynnust | ||
| hann, hún, það vannst | þeir, þær, þau unnust | hann, hún, það ynnist | þeir, þær, þau ynnust | ||
| imperative (boðháttur) |
vinnst (þú) | vinnist (þið) | |||
| Forms with appended personal pronoun | |||||
| vinnstu | vinnisti * | ||||
| * Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. | |||||
| strong declension (sterk beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
| nominative (nefnifall) |
unninn | unnin | unnið | unnir | unnar | unnin | |
| accusative (þolfall) |
unninn | unna | unnið | unna | unnar | unnin | |
| dative (þágufall) |
unnum | unninni | unnu | unnum | unnum | unnum | |
| genitive (eignarfall) |
unnins | unninnar | unnins | unninna | unninna | unninna | |
| weak declension (veik beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
| masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
| nominative (nefnifall) |
unni | unna | unna | unnu | unnu | unnu | |
| accusative (þolfall) |
unna | unnu | unna | unnu | unnu | unnu | |
| dative (þágufall) |
unna | unnu | unna | unnu | unnu | unnu | |
| genitive (eignarfall) |
unna | unnu | unna | unnu | unnu | unnu | |
Synonyms
- (to work, to labour): def. starfa
- (to do, to perform): def. framkvæma
- (to win, to achieve victory): def. sigra
- (to conquer): def. sigra
- (to win, to obtain): def. fá
Norwegian Nynorsk
Alternative forms
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): /²ʋɪnːɑ/
Verb
vinna (present tense vinn, past tense vann, past participle vunne, present participle vinnande, imperative vinn)
- to win
Synonyms
- (in intransitive meaning) sigra
References
- “vinna” in The Nynorsk Dictionary.
Old Norse
Etymology
From Proto-Germanic *winnaną, from Proto-Indo-European *wen- (“to strive, wish, desire, love”). Compare Old English winnan, Old Saxon winnan, Old High German winnan, Gothic 𐍅𐌹𐌽𐌽𐌰𐌽 (winnan).
Verb
vinna (singular past indicative vann, plural past indicative unnu, past participle unninn)
- to accomplish
Synonyms
Conjugation
| infinitive | vinna | |
|---|---|---|
| present participle | vinnandi | |
| past participle | unninn | |
| indicative | present | past |
| 1st-person singular | vinn | vann |
| 2nd-person singular | vinnr | vannt |
| 3rd-person singular | vinnr | vann |
| 1st-person plural | vinnum | unnum |
| 2nd-person plural | vinnið | unnuð |
| 3rd-person plural | vinna | unnu |
| subjunctive | present | past |
| 1st-person singular | vinna | unna |
| 2nd-person singular | vinnir | unnir |
| 3rd-person singular | vinni | unni |
| 1st-person plural | vinnim | unnim |
| 2nd-person plural | vinnið | unnið |
| 3rd-person plural | vinni | unni |
| imperative | present | |
| 2nd-person singular | vinn | |
| 1st-person plural | vinnum | |
| 2nd-person plural | vinnið | |
| infinitive | vinnask | |
|---|---|---|
| present participle | vinnandisk | |
| past participle | unnizk | |
| indicative | present | past |
| 1st-person singular | vinnumk | unnumk |
| 2nd-person singular | vinnsk | vannzk |
| 3rd-person singular | vinnsk | vannsk |
| 1st-person plural | vinnumsk | unnumsk |
| 2nd-person plural | vinnizk | unnuzk |
| 3rd-person plural | vinnask | unnusk |
| subjunctive | present | past |
| 1st-person singular | vinnumk | unnumk |
| 2nd-person singular | vinnisk | unnisk |
| 3rd-person singular | vinnisk | unnisk |
| 1st-person plural | vinnimsk | unnimsk |
| 2nd-person plural | vinnizk | unnizk |
| 3rd-person plural | vinnisk | unnisk |
| imperative | present | |
| 2nd-person singular | vinnsk | |
| 1st-person plural | vinnumsk | |
| 2nd-person plural | vinnizk | |
Descendants
Old Swedish
Etymology
From Old Norse vinna, from Proto-Germanic *winnaną.
Verb
vinna
Conjugation
| present | past | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| infinitive | vinna | — | |||
| participle | vinnandi, vinnande | unnin | |||
| active voice | indicative | subjunctive | imperative | indicative | subjunctive |
| iæk | vinder | vinni, vinne | — | van | unni, unne |
| þū | vinder | vinni, vinne | vin | vant | unni, unne |
| han | vinder | vinni, vinne | — | van | unni, unne |
| vīr | vinnum, vinnom | vinnum, vinnom | vinnum, vinnom | unnum, unnom | unnum, unnom |
| īr | vinnin | vinnin | vinnin | unnin | unnin |
| þēr | vinna | vinnin | — | unnu, -o | unnin |
| mediopassive voice | indicative | subjunctive | imperative | indicative | subjunctive |
| iæk | vints | vinnis, vinnes | — | vans | unnis, unnes |
| þū | vints | vinnis, vinnes | — | vants | unnis, unnes |
| han | vints | vinnis, vinnes | — | vans | unnis, unnes |
| vīr | vinnums, -oms | vinnums, vinnoms | — | unnums, unnoms | unnums, unnoms |
| īr | vinnins | vinnins | — | unnins | unnins |
| þēr | vinnas | vinnins | — | unnus, unnos | unnins |
Descendants
- Swedish: vinna
Swedish
Etymology
From Old Swedish vinna, from Old Norse vinna, from Proto-Germanic *winnaną, from Proto-Indo-European *wen- (“to strive, wish, desire, love”). Related to Icelandic vinna, Norwegian vinne, English win, Dutch winnen, and German gewinnen.
Pronunciation
audio (file)
Verb
vinna
- to win, to defeat, to beat
- to gain, to make a net profit, to receive as a benefit
- Vad vinner jag på det?
- What's in it for me?
- Vad vinner jag på det?