ท้าว

Thai

Pronunciation

Orthographic/Phonemic		ท้าว d ˆ ā w
Romanization	Paiboon	táao
	Royal Institute	thao
(standard) IPA^(key)		/tʰaːw˦˥/
Homophones edit		เท้า

Etymology 1

Uncertain. Compare Mon ဒဴ (“nobleman; royal entourage member; courtier”); Lao ທ້າວ (thāo, “nobleman; royal person; honorific for persons of royal and noble birth; etc”).

Noun

ท้าว • (táao)

(archaic) chief; lord; master; person in authority; person of dignity; person of rank; exalted person.
- สังข์ทอง, ตอนที่ ๘ พระสังข์ตีคลี:
  มา จะ กล่าว บท ไป ถึงท้าวสหัสนัยน์ตรัยตรึงศา
  maa jà glàao bòt bpai · tʉ̌ng táao sà-hàt-sà-nai dtrai-dtrʉng-sǎa
  Now we shall tell you of Lord Sahassanayana [God Indra] of Trāyastriṃśa.
(archaic) monarch; royal person.
- ยวนพ่าย:
  ร้อยท้าวรวม รีบ เข้า มา ทูล ท่าน นา ถวายประทุมทอง เป็น ปิ่นเกล้า
  rɔ́ɔi táao ruuam rîip kâo · maa tuun · tân naa · tà-wǎai bprà-tum tɔɔng bpen · bpìn-glâao
  Hundred kings soon come together and have an audience with him, presenting him with golden lotuses and honouring him as their overlord.
  
  ท้าวนี้ใจทรูกแท้ ทูรชน ชื่นแฮ น้านั่นทงงเรา ฤๅ อยู่ได้
  táao níi jai sûuk tɛ́ɛ · tuu-rá-chon · chʉ̂ʉn hɛɛ · náa-nân táng rao rʉʉ · yùu dâai
  This king is truly stupid and wicked. How can we all bear with him any longer?
- ศรีปราชญ์, อนิรุทธ์คำฉันท์:
  จึง วาดนแน่งโฉม อนิรุทธราชา นาง เอา ขดาน มา บันทับทรวง ก็ไห้โหย อ้า นี้แหละรูปท้าว อัน มา ชม มา ชาย โชย
  jʉng wâat ná-nɛ̂ng chǒom · à-ní-rút-tá raa-chaa · naang ao kà-daan maa · ban-táp suuang gɔ̂ hâi hǒoi · âa níi hlɛ̀ rûup táao · an maa chom maa chaai chooi
  So they drew Anirudha the fair prince [on a slate]. She took the slate up and pressed it against her chest, saying in tears: "Ah! This, indeed, is the picture of the prince who came to court and caress me!"
- ลิลิตพระลอ:
  กล่าว ถึง ขุน ผู้ห้าว นาม ท่านท้าวแมนสรวง เปนพระยาหลวงผ่านเผ้า เจ้า เมืองสรวงมี ศักดิ์
  glàao tʉ̌ng kǔn pûu hâao · naam tân táao mɛɛn sǔuang · bpen prá-yaa-lǔuang pàan-pâo · jâao mʉʉang sǔuang mii sàk
  We are speaking of a daring lord named His Highness King Maen Suang, a royal lord who reigned as the sovereign of Suang City with dignity.
(historical) a senior rank for a king's wife or woman of noble birth appointed to take charge of certain administrative affairs within the royal harem.
(historical) an exalted title given to Northeastern Thai male royal or noble persons.

Derived terms

ท้าวนาง
ท้าวพญา (táao-pá-yaa)

ท้าวพระยา (táao-prá-yaa)
ท้าวยายม่อม

นางท้าว

Etymology 2

Adverb

ท้าว • (táao)

shiveringly; tremblingly.

Derived terms

ทะท้าว

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.