hara
Azerbaijani
| Other scripts | |
|---|---|
| Cyrillic | һара |
| Roman | hara |
| Perso-Arabic | هارا |
Etymology 1
Pronunciation
- IPA(key): [ˈhɑrɑ]
Adverb
hara
- where, what place
Declension
| nominative | ||
|---|---|---|
| singular | plural | |
| mənim (“my”) | haram | haralarım |
| sənin (“your”) | haran | haraların |
| onun (“his/her/its”) | harası | haraları |
| bizim (“our”) | haramız | haralarımız |
| sizin (“your”) | haranız | haralarınız |
| onların (“their”) | harası | haraları |
| accusative | ||
| singular | plural | |
| mənim (“my”) | haramı | haralarımı |
| sənin (“your”) | haranı | haralarını |
| onun (“his/her/its”) | harasını | haralarını |
| bizim (“our”) | haramızı | haralarımızı |
| sizin (“your”) | haranızı | haralarınızı |
| onların (“their”) | harasını | haralarını |
| dative | ||
| singular | plural | |
| mənim (“my”) | harama | haralarıma |
| sənin (“your”) | harana | haralarına |
| onun (“his/her/its”) | harasına | haralarına |
| bizim (“our”) | haramıza | haralarımıza |
| sizin (“your”) | haranıza | haralarınıza |
| onların (“their”) | harasına | haralarına |
| locative | ||
| singular | plural | |
| mənim (“my”) | haramda | haralarımda |
| sənin (“your”) | haranda | haralarında |
| onun (“his/her/its”) | harasında | haralarında |
| bizim (“our”) | haramızda | haralarımızda |
| sizin (“your”) | haranızda | haralarınızda |
| onların (“their”) | harasında | haralarında |
| ablative | ||
| singular | plural | |
| mənim (“my”) | haramdan | haralarımdan |
| sənin (“your”) | harandan | haralarından |
| onun (“his/her/its”) | harasından | haralarından |
| bizim (“our”) | haramızdan | haralarımızdan |
| sizin (“your”) | haranızdan | haralarınızdan |
| onların (“their”) | harasından | haralarından |
| genitive | ||
| singular | plural | |
| mənim (“my”) | haramın | haralarımın |
| sənin (“your”) | haranın | haralarının |
| onun (“his/her/its”) | harasının | haralarının |
| bizim (“our”) | haramızın | haralarımızın |
| sizin (“your”) | haranızın | haralarınızın |
| onların (“their”) | harasının | haralarının |
Derived terms
See also
Etymology 2
From elision of haraya, dative singular of hara
Pronunciation
- IPA(key): [ˈhɑrɑ]
Adverb
- (colloquial) whither, to what place
- Hara gedirsən? ― Where are you going?
Faroese
Etymology
Borrowed from Danish hare, from the East Norse reflex of Proto-Germanic *hasô.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈhɛaːɹa/
- Rhymes: -ɛaːɹa
Noun
hara f (genitive singular haru, plural harur)
Declension
| Declension of hara | ||||
|---|---|---|---|---|
| f1 | singular | plural | ||
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative | hara | haran | harur | harurnar |
| accusative | haru | haruna | harur | harurnar |
| dative | haru | haruni | harum | harunum |
| genitive | haru | harunnar | hara | haranna |
Derived terms
- haruætt
- snjóhara
- pólhara
- bláhara
- vetrarhara
- páskahara
Related terms
Finnish
Etymology
From earlier *šara.
Pronunciation
- Hyphenation: ha‧ra
- Rhymes: -ɑrɑ
- IPA(key): [ˈhɑrɑ]
Noun
hara
Declension
| Inflection of hara (Kotus type 9/kala, no gradation) | |||
|---|---|---|---|
| nominative | hara | harat | |
| genitive | haran | harojen | |
| partitive | haraa | haroja | |
| illative | haraan | haroihin | |
| singular | plural | ||
| nominative | hara | harat | |
| accusative | nom. | hara | harat |
| gen. | haran | ||
| genitive | haran | harojen harainrare | |
| partitive | haraa | haroja | |
| inessive | harassa | haroissa | |
| elative | harasta | haroista | |
| illative | haraan | haroihin | |
| adessive | haralla | haroilla | |
| ablative | haralta | haroilta | |
| allative | haralle | haroille | |
| essive | harana | haroina | |
| translative | haraksi | haroiksi | |
| instructive | — | haroin | |
| abessive | haratta | haroitta | |
| comitative | — | haroineen | |
Anagrams
Irish
Noun
hara
- h-prothesized form of ara
Japanese
Romanization
hara
Latin
Etymology
Unknown.[1]
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ˈha.ra/
Noun
hara f (genitive harae); first declension
Inflection
First declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | hara | harae |
| genitive | harae | harārum |
| dative | harae | harīs |
| accusative | haram | harās |
| ablative | harā | harīs |
| vocative | hara | harae |
References
- hara in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- hara in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
- ↑ De Vaan, Michiel (2008) Etymological Dictionary of Latin and the other Italic Languages (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 7), Leiden, Boston: Brill
Maori
Etymology
From Proto-Polynesian *sala (compare Hawaiian hala, Samoan sala, Fijian cala Tahitian ara), from Proto-Malayo-Polynesian *salaq (compare Malay salah, Tagalog sala).
Verb
hara
Usage notes
In traditional society the word was used primarily for an offence from the violation of tapu. With the introduction of Christianity, the meaning widened to include sin and deliberate offending, and then offending in violation of rules, regulations and the law.
Noun
hara
Old English
Etymology
From the voiced Verner alternant of Proto-Germanic *hasô.
Noun
hara m (nominative plural haran)
Inflection
Descendants
Oromo
Pronunciation
- IPA(key): /hɐrɐ/
Noun
hara
Swahili
Etymology
Possibly from Arabic خ ر ء (ḵ-r-ʾ, “to defecate”). Compare Arabic خراء.
Verb
hara
- to defecate