marr
Albanian
Etymology
From Proto-Albanian *mar(en)-, from Proto-Indo-European *merh₂- 'to pack (up)' or Proto-Indo-European *(s)mer- 'to assign, allot', cognate with Ancient Greek μείρομαι (meíromai, “receive as one's portion”), Latin mereō, merx and Hittite [script needed] (mark, “to divide a sacrifice”)[1].
Verb
marr (first-person singular past tense mora, participle marrë)
Conjugation
| participle (pjesorja) |
marrë | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund — present (përcjellorja — koha e tashme) |
duke marrë | ||||||
| gerund — past (përcjellorja — koha e kryer) |
duke pasë marrë | ||||||
| infinitive (paskajorja) |
për të marrë | ||||||
| singular (numri njëjës) |
plural (numri shumës) | ||||||
| 1st person (veta e parë) |
2nd person (veta e dytë) |
3rd person (veta e tretë) |
1st person (veta e parë) |
2nd person (veta e dytë) |
3rd person (veta e tretë) | ||
| indicative (mënyra dëftore) |
unë | ti | ai/ajo | ne | ju | ata/ato | |
| present (koha e tashme) |
marr | merr | merr | marrim | marrni | marrin | |
| imperfect (koha e pakryer) |
mirja | mirje | mirte | mirnim | mirnit | mirnin | |
| simple past (koha e kryer e thjeshtë) |
mora | more | mori | morëm | morët | morën | |
| perfect (koha e kryer) |
kam marrë | ke marrë | ka marrë | kemi marrë | keni marrë | kanë marrë | |
| pluperfect (koha e kryer e tejshkuar) |
pata marrë | pate marrë | pati marrë | patëm marrë | patët marrë | patën marrë | |
| future (koha e ardhme) |
do të marr | do të marrësh | do të marrë | do të marrim | do të marrni | do të marrin | |
| future perfect (koha e ardhme e përparme) |
do të kem marrë | do të kesh marrë | do të ketë marrë | do të kemi marrë | do të keni marrë | do të kenë marrë | |
| subjunctive (mënyra lidhore) |
unë | ti | ai/ajo | ne | ju | ata/ato | |
| present (koha e tashme) |
të marr | të marrësh | të marrë | të marrim | të marrni | të marrin | |
| past (koha e pakryer) |
të mirja | të mirje | të mirte | të mirnim | të mirnit | të mirnin | |
| perfect (koha e kryer) |
të kem marrë | të kesh marrë | të ketë marrë | të kemi marrë | të keni marrë | të kenë marrë | |
| pluperfect (koha e kryer e tejshkuar) |
të kisha marrë | të kishe marrë | të kishte marrë | të kishim marrë | të kishit marrë | të kishin marrë | |
| conditional (mënyra kushtore) |
unë | ti | ai/ajo | ne | ju | ata/ato | |
| present (koha e tashme) |
do të mirja | do të mirje | do të mirte | do të mirnim | do të mirnit | do të mirnin | |
| perfect (koha e kryer) |
do të kisha marrë | do të kishe marrë | do të kishte marrë | do të kishim marrë | do të kishit marrë | do të kishin marrë | |
| optative (mënyra dëshirore) |
unë | ti | ai/ajo | ne | ju | ata/ato | |
| present (koha e tashme) |
marrsha | marrsh | marrtë | marrshim | marrshit | marrshin | |
| perfect (koha e kryer) |
paça marrë | paç marrë | pastë marrë | paçim marrë | paçit marrë | paçin marrë | |
| admirative (mënyra habitore) |
unë | ti | ai/ajo | ne | ju | ata/ato | |
| present (koha e tashme) |
marrkam | marrke | marrka | marrkemi | marrkeni | marrkan | |
| imperfect (koha e pakryer) |
marrkësha | marrkëshe | marrkësh | marrkëshim | marrkëshit | marrkëshin | |
| perfect (koha e kryer) |
paskam marrë | paske marrë | paska marrë | paskemi marrë | paskeni marrë | paskan marrë | |
| pluperfect (koha e kryer) |
paskësha marrë | paskëshe marrë | paskësh marrë | paskëshim marrë | paskëshit marrë | paskëshin marrë | |
| imperative (mënyra urdhërore) |
— | ti | — | — | ju | — | |
| mir | mirni | ||||||
Related terms
References
- ↑ Albanische Etymologien (Untersuchungen zum albanischen Erbwortschatz), Bardhyl Demiraj, Leiden Studies in Indo-European 7; Amsterdam - Atlanta 1997
Icelandic
Pronunciation
- IPA(key): /ˈmarː/
- Rhymes: -arː
Etymology 1
From marra (“to creak, to squeak”).
Noun
marr n (genitive singular marrs, no plural)
Declension
Synonyms
- (creak): brak, ískur
Etymology 2
A contracted form of maður (“man, dude”).
Interjection
marr
- (slang) dude, bro
- Hvað segirðu marr?
- What's up dude?
- Er ekki allt í lagi marr?
- Isn't everything alright bro?
- Allt er að gerast mar.
- Everything's happening man.
- Vá marr.
- Whoa dude.
Middle Welsh
Pronunciation
- IPA(key): /mar/
Noun
marr
- Nasal mutation of barr.
Old Norse
Etymology 1
From Proto-Germanic *marhaz (“horse”). Compare Old English mearh, Old Frisian mar, Old High German marah, Gothic 𐌼𐌰𐍂𐌷𐍃 (marhs).
Noun
marr m
Declension
Coordinate terms
- merr "mare" (female horse)
Descendants
- Icelandic: mar
References
- marr in Geir T. Zoëga (1910) A Concise Dictionary of Old Icelandic, Oxford: Clarendon Press
Etymology 2
From Proto-Germanic *mari (“sea”), from Proto-Indo-European *móri. Compare Old English mere (English mere), Old Frisian mere (West Frisian mar), Old Saxon meri (Low German Meer), Dutch meer, Old High German meri (German Meer).
Noun
marr m
Descendants
- Faroese: marur
- French: mare
- Icelandic: mar
- Norwegian: mar (in compounds)
- Swedish: mar (in compounds)
- Scots: mar
Westrobothnian
Etymology
From Old Norse merr, from Proto-Germanic *marhijō, from Proto-Indo-European *mark-, *marḱ-.
Noun
marr f
Synonyms
- skjut n
Derived terms
- marrføl n