inocular
English
Adjective
inocular (not comparable)
Part or all of this entry has been imported from the 1913 edition of Webster’s Dictionary, which is now free of copyright and hence in the public domain. The imported definitions may be significantly out of date, and any more recent senses may be completely missing.
(See the entry for inocular in Webster’s Revised Unabridged Dictionary, G. & C. Merriam, 1913.)
Catalan
Verb
inocular (first-person singular present inoculo, past participle inoculat)
- to innoculate
Conjugation
Conjugation of inocular (first conjugation)
| infinitive | inocular | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| present participle | inoculant | ||||||
| past participle | masculine | feminine | |||||
| singular | inoculat | inoculada | |||||
| plural | inoculats | inoculades | |||||
| person | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | jo | tu | ell/ella vostè |
nosaltres nós |
vosaltres vós |
ells/elles vostès | |
| present | inoculo | inocules | inocula | inoculem | inoculeu | inoculen | |
| imperfect | inoculava | inoculaves | inoculava | inoculàvem | inoculàveu | inoculaven | |
| future | inocularé | inocularàs | inocularà | inocularem | inoculareu | inocularan | |
| preterite | inoculí | inoculares | inoculà | inoculàrem | inoculàreu | inocularen | |
| conditional | inocularia | inocularies | inocularia | inocularíem | inocularíeu | inocularien | |
| subjunctive | jo | tu | ell/ella vostè |
nosaltres nós |
vosaltres vós |
ells/elles vostès | |
| present | inoculi | inoculis | inoculi | inoculem | inoculeu | inoculin | |
| imperfect | inoculés | inoculessis | inoculés | inoculéssim | inoculéssiu | inoculessin | |
| imperative | — | tu | vostè | nosaltres | vosaltres vós |
vostès | |
| — | inocula | inoculi | inoculem | inoculeu | inoculin | ||
Related terms
- inoculació
Further reading
- “inocular” in Diccionari de la llengua catalana, segona edició, Institut d’Estudis Catalans.
Spanish
Etymology
From Latin inoculāre, present active infinitive of inoculō (“inoculate”).
Verb
inocular (first-person singular present inoculo, first-person singular preterite inoculé, past participle inoculado)
- to inoculate
Conjugation
Related terms
Further reading
- “inocular” in Diccionario de la lengua española, Vigésima tercera edición, Real Academia Española, 2014.
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.