delfin

See also: Delfin, Delphin, and delfín

Albanian

Etymology

Learned borrowing from Latin delphinus.

Pronunciation

IPA^(key): [dɛlfin]

Noun

delfin n (indefinite plural delfine, definite singular delfini, definite plural delfinet)

dolphin

Declension

declension of delfin

	indefinite forms (trajta të pashquara)		definite forms (trajta të shquara)
	singular (numri njëjës)	plural (numri shumës)	singular (numri njëjës)	plural (numri shumës)
nominative (emërore)	delfin	delfine	delfini	delfinet
accusative (kallëzore)	delfin	delfine	delfinin	delfinet
genitive (gjinore) (i/e/të/së)	delfini	delfineve	delfinit	delfineve
dative (dhanore)	delfini	delfineve	delfinit	delfineve
ablative (rrjedhore)	delfini	delfinesh	delfinit	delfineve

Azerbaijani

Other scripts
Cyrillic	делфин
Roman	delfin
Perso-Arabic	دئلفین‎

Noun

delfin (definite accusative delfini, plural delfinlər)

dolphin

Declension

Declension of delfin

	singular	plural
nominative	delfin	delfinlər
definite accusative	delfini	delfinləri
dative	delfinə	delfinlərə
locative	delfində	delfinlərdə
ablative	delfindən	delfinlərdən
definite genitive	delfinin	delfinlərin

Possessive forms of delfin

	nominative
	singular	plural
mənim (“my”)	delfinim	delfinlərim
sənin (“your”)	delfinin	delfinlərin
onun (“his/her/its”)	delfini	delfinləri
bizim (“our”)	delfinimiz	delfinlərimiz
sizin (“your”)	delfininiz	delfinləriniz
onların (“their”)	delfini	delfinləri
	accusative
	singular	plural
mənim (“my”)	delfinimi	delfinlərimi
sənin (“your”)	delfinini	delfinlərini
onun (“his/her/its”)	delfinini	delfinlərini
bizim (“our”)	delfinimizi	delfinlərimizi
sizin (“your”)	delfininizi	delfinlərinizi
onların (“their”)	delfinini	delfinlərini
	dative
	singular	plural
mənim (“my”)	delfinimə	delfinlərimə
sənin (“your”)	delfininə	delfinlərinə
onun (“his/her/its”)	delfininə	delfinlərinə
bizim (“our”)	delfinimizə	delfinlərimizə
sizin (“your”)	delfininizə	delfinlərinizə
onların (“their”)	delfininə	delfinlərinə
	locative
	singular	plural
mənim (“my”)	delfinimdə	delfinlərimdə
sənin (“your”)	delfinində	delfinlərində
onun (“his/her/its”)	delfinində	delfinlərində
bizim (“our”)	delfinimizdə	delfinlərimizdə
sizin (“your”)	delfininizdə	delfinlərinizdə
onların (“their”)	delfinində	delfinlərində
	ablative
	singular	plural
mənim (“my”)	delfinimdən	delfinlərimdən
sənin (“your”)	delfinindən	delfinlərindən
onun (“his/her/its”)	delfinindən	delfinlərindən
bizim (“our”)	delfinimizdən	delfinlərimizdən
sizin (“your”)	delfininizdən	delfinlərinizdən
onların (“their”)	delfinindən	delfinlərindən
	genitive
	singular	plural
mənim (“my”)	delfinimin	delfinlərimin
sənin (“your”)	delfininin	delfinlərinin
onun (“his/her/its”)	delfininin	delfinlərinin
bizim (“our”)	delfinimizin	delfinlərimizin
sizin (“your”)	delfininizin	delfinlərinizin
onların (“their”)	delfininin	delfinlərinin

Danish

Etymology

From Latin delphīnus (“dolphin”).

Noun

delfin c (singular definite delfinen, plural indefinite delfiner)

dolphin

Declension

Declension of delfin

common gender	Singular		Plural
common gender	indefinite	definite	indefinite	definite
nominative	delfin	delfinen	delfiner	delfinerne
genitive	delfins	delfinens	delfiners	delfinernes

References

“delfin” in Den Danske Ordbog

Hungarian

Pronunciation

IPA^(key): [ˈdɛlfin]
Audio (file)
Hyphenation: del‧fin

Noun

delfin (plural delfinek)

dolphin

Declension

Inflection (stem in -e-, front unrounded harmony)
	singular	plural
nominative	delfin	delfinek
accusative	delfint	delfineket
dative	delfinnek	delfineknek
instrumental	delfinnel	delfinekkel
causal-final	delfinért	delfinekért
translative	delfinné	delfinekké
terminative	delfinig	delfinekig
essive-formal	delfinként	delfinekként
essive-modal	—	—
inessive	delfinben	delfinekben
superessive	delfinen	delfineken
adessive	delfinnél	delfineknél
illative	delfinbe	delfinekbe
sublative	delfinre	delfinekre
allative	delfinhez	delfinekhez
elative	delfinből	delfinekből
delative	delfinről	delfinekről
ablative	delfintől	delfinektől

Possessive forms of delfin
possessor	single possession	multiple possessions
1st person sing.	delfinem	delfinjeim
2nd person sing.	delfined	delfinjeid
3rd person sing.	delfinje	delfinjei
1st person plural	delfinünk	delfinjeink
2nd person plural	delfinetek	delfinjeitek
3rd person plural	delfinjük	delfinjeik

Derived terms

kardszárnyú delfin

Norwegian Bokmål

Etymology

From Ancient Greek δελφίς (delphís), via Latin delphinus

Noun

delfin m (definite singular delfinen, indefinite plural delfiner, definite plural delfinene)

a dolphin, in particular Delphinus delphis

References

“delfin” in The Bokmål Dictionary.

Norwegian Nynorsk

Etymology

From Ancient Greek δελφίς (delphís), via Latin delphinus

Pronunciation

IPA^(key): /dɛlˈfiːn/

Noun

delfin m (definite singular delfinen, indefinite plural delfinar, definite plural delfinane)

a dolphin, in particular Delphinus delphis

Derived terms

References

“delfin” in The Nynorsk Dictionary.

Polish

Pronunciation

IPA^(key): /ˈdɛl.fʲin/
audio (file)

Etymology 1

From Ancient Greek δελφίν (delphín)

Noun

delfin m anim

dolphin
(swimming) butterfly

Declension

#1

#2

declension of delfin

	singular	plural
nominative	delfin	delfiny
genitive	delfina	delfinów
dative	delfinowi	delfinom
accusative	delfina	delfiny
instrumental	delfinem	delfinami
locative	delfinie	delfinach
vocative	delfinie	delfiny

declension of delfin

	singular
nominative	delfin
genitive	delfina
dative	delfinowi
accusative	delfin
instrumental	delfinem
locative	delfinie
vocative	delfinie

Synonyms

(butterfly stroke): motylek m, styl motylkowy m

Derived terms

(dolphin): delfini

Etymology 2

From Latin delphinus

Noun

delfin m pers

dauphin

Declension

declension of delfin

	singular	plural
nominative	delfin	delfini
genitive	delfina	delfinów
dative	delfinowi	delfinom
accusative	delfina	delfinów
instrumental	delfinem	delfinami
locative	delfinie	delfinach
vocative	delfinie	delfini

Romanian

Etymology

Borrowed from Italian delfino or Latin delphinus, earlier from Greek δελφίνι (delfíni).

Noun

delfin m (plural delfini)

dolphin
The Delphinus constellation
(swimming) butterfly

Declension

declension of delfin

	singular		plural
	indefinite articulation	definite articulation	indefinite articulation	definite articulation
nominative/accusative	(un) delfin	delfinul	(niște) delfini	delfinii
genitive/dative	(unui) delfin	delfinului	(unor) delfini	delfinilor
vocative	delfinule		delfinilor

Romansch

Etymology

From Latin delphīnus, from Ancient Greek δελφίν (delphín), a later form of δελφίς (delphís, “a dolphin”), from δελφύς (delphús, “womb”).

Noun

delfin m (plural delfins)

dolphin

Serbo-Croatian

Noun

dèlfīn m (Cyrillic spelling дѐлфӣн)

dolphin (mammal)
(swimming) butterfly

Declension

Declension of delfin

	singular	plural
nominative	dèlfīn	delfini
genitive	delfína	delfina
dative	delfinu	delfinima
accusative	delfina	delfine
vocative	delfine	delfini
locative	delfinu	delfinima
instrumental	delfinom	delfinima

Slovene

Pronunciation

IPA^(key): /dɛlˈfíːn/
Tonal orthography: delfȋn

Noun

delfín m anim (genitive delfína, nominative plural delfíni)

dolphin (aquatic mammal)
(swimming) butterfly

Declension

Declension of delfín (masculine anim., hard o-stem)

	singular	dual	plural
nominative	delfín	delfína	delfíni
accusative	delfína	delfína	delfíne
genitive	delfína	delfínov	delfínov
dative	delfínu	delfínoma	delfínom
locative	delfínu	delfínih	delfínih
instrumental	delfínom	delfínoma	delfíni

Swedish

Noun

delfin c

dolphin

Declension

Declension of delfin
	Singular		Plural
	Indefinite	Definite	Indefinite	Definite
Nominative	delfin	delfinen	delfiner	delfinerna
Genitive	delfins	delfinens	delfiners	delfinernas

Volapük

Noun

delfin (plural delfins)

(male or female) dolphin

Declension

declension of delfin

	singular	plural
nominative	delfin	delfins
genitive	delfina	delfinas
dative	delfine	delfines
accusative	delfini	delfinis
predicative	delfinu	delfinus
vocative	o delfin!	o delfins!

Hyponyms

delfinül (“young dolphin”)
hidelfin (“male dolphin”)
jidelfin (“female dolphin”)

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.