coordinar
Catalan
Verb
coordinar (first-person singular present coordino, past participle coordinat)
- to coordinate
Conjugation
Conjugation of coordinar (first conjugation)
| infinitive | coordinar | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| present participle | coordinant | ||||||
| past participle | masculine | feminine | |||||
| singular | coordinat | coordinada | |||||
| plural | coordinats | coordinades | |||||
| person | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | jo | tu | ell/ella vostè |
nosaltres nós |
vosaltres vós |
ells/elles vostès | |
| present | coordino | coordines | coordina | coordinem | coordineu | coordinen | |
| imperfect | coordinava | coordinaves | coordinava | coordinàvem | coordinàveu | coordinaven | |
| future | coordinaré | coordinaràs | coordinarà | coordinarem | coordinareu | coordinaran | |
| preterite | coordiní | coordinares | coordinà | coordinàrem | coordinàreu | coordinaren | |
| conditional | coordinaria | coordinaries | coordinaria | coordinaríem | coordinaríeu | coordinarien | |
| subjunctive | jo | tu | ell/ella vostè |
nosaltres nós |
vosaltres vós |
ells/elles vostès | |
| present | coordini | coordinis | coordini | coordinem | coordineu | coordinin | |
| imperfect | coordinés | coordinessis | coordinés | coordinéssim | coordinéssiu | coordinessin | |
| imperative | — | tu | vostè | nosaltres | vosaltres vós |
vostès | |
| — | coordina | coordini | coordinem | coordineu | coordinin | ||
Related terms
- coordinable
- coordinació
- coordinadament
- coordinador
- coordinament
- coordinant
- coordinat
- coordinatiu
- coordinatògraf
- coordinatòmetre
- coordinatori
Further reading
- “coordinar” in Diccionari de la llengua catalana, segona edició, Institut d’Estudis Catalans.
Spanish
Verb
coordinar (first-person singular present coordino, first-person singular preterite coordiné, past participle coordinado)
- (transitive) to coordinate
Conjugation
These forms are generated automatically and may not actually be used. Pronoun usage varies by region.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st person | 2nd person | 3rd person | 1st person | 2nd person | 3rd person | ||
| with infinitive coordinar | |||||||
| dative | coordinarme | coordinarte | coordinarle, coordinarse | coordinarnos | coordinaros | coordinarles, coordinarse | |
| accusative | coordinarme | coordinarte | coordinarlo, coordinarla, coordinarse | coordinarnos | coordinaros | coordinarlos, coordinarlas, coordinarse | |
| with gerund coordinando | |||||||
| dative | coordinándome | coordinándote | coordinándole, coordinándose | coordinándonos | coordinándoos | coordinándoles, coordinándose | |
| accusative | coordinándome | coordinándote | coordinándolo, coordinándola, coordinándose | coordinándonos | coordinándoos | coordinándolos, coordinándolas, coordinándose | |
| with informal second-person singular imperative coordina | |||||||
| dative | coordíname | coordínate | coordínale | coordínanos | not used | coordínales | |
| accusative | coordíname | coordínate | coordínalo, coordínala | coordínanos | not used | coordínalos, coordínalas | |
| with formal second-person singular imperative coordine | |||||||
| dative | coordíneme | not used | coordínele, coordínese | coordínenos | not used | coordíneles | |
| accusative | coordíneme | not used | coordínelo, coordínela, coordínese | coordínenos | not used | coordínelos, coordínelas | |
| with first-person plural imperative coordinemos | |||||||
| dative | not used | coordinémoste | coordinémosle | coordinémonos | coordinémoos | coordinémosles | |
| accusative | not used | coordinémoste | coordinémoslo, coordinémosla | coordinémonos | coordinémoos | coordinémoslos, coordinémoslas | |
| with informal second-person plural imperative coordinad | |||||||
| dative | coordinadme | not used | coordinadle | coordinadnos | coordinaos | coordinadles | |
| accusative | coordinadme | not used | coordinadlo, coordinadla | coordinadnos | coordinaos | coordinadlos, coordinadlas | |
| with formal second-person plural imperative coordinen | |||||||
| dative | coordínenme | not used | coordínenle | coordínennos | not used | coordínenles, coordínense | |
| accusative | coordínenme | not used | coordínenlo, coordínenla | coordínennos | not used | coordínenlos, coordínenlas, coordínense | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.