bruma
French
Verb
bruma
- third-person singular past historic of brumer
Anagrams
Icelandic
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): /ˈprʏːma/
- Rhymes: -ʏːma
Verb
bruma (weak verb, third-person singular past indicative brumaði, supine brumað)
Conjugation
bruma — active voice (germynd)
| infinitive (nafnháttur) |
að bruma | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| supine (sagnbót) |
brumað | ||||
| present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
brumandi | ||||
| indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
| present (nútíð) |
ég bruma | við brumum | present (nútíð) |
ég brumi | við brumum |
| þú brumar | þið brumið | þú brumir | þið brumið | ||
| hann, hún, það brumar | þeir, þær, þau bruma | hann, hún, það brumi | þeir, þær, þau brumi | ||
| past (þátíð) |
ég brumaði | við brumuðum | past (þátíð) |
ég brumaði | við brumuðum |
| þú brumaðir | þið brumuðuð | þú brumaðir | þið brumuðuð | ||
| hann, hún, það brumaði | þeir, þær, þau brumuðu | hann, hún, það brumaði | þeir, þær, þau brumuðu | ||
| imperative (boðháttur) |
bruma (þú) | brumið (þið) | |||
| Forms with appended personal pronoun | |||||
| brumaðu | brumiði * | ||||
| * Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. | |||||
brumast — mediopassive voice (miðmynd)
| infinitive (nafnháttur) |
að brumast | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| supine (sagnbót) |
brumast | ||||
| present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
brumandist ** ** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses | ||||
| indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
| present (nútíð) |
ég brumast | við brumumst | present (nútíð) |
ég brumist | við brumumst |
| þú brumast | þið brumist | þú brumist | þið brumist | ||
| hann, hún, það brumast | þeir, þær, þau brumast | hann, hún, það brumist | þeir, þær, þau brumist | ||
| past (þátíð) |
ég brumaðist | við brumuðumst | past (þátíð) |
ég brumaðist | við brumuðumst |
| þú brumaðist | þið brumuðust | þú brumaðist | þið brumuðust | ||
| hann, hún, það brumaðist | þeir, þær, þau brumuðust | hann, hún, það brumaðist | þeir, þær, þau brumuðust | ||
| imperative (boðháttur) |
brumast (þú) | brumist (þið) | |||
| Forms with appended personal pronoun | |||||
| brumastu | brumisti * | ||||
| * Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. | |||||
brumaður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
| strong declension (sterk beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
| nominative (nefnifall) |
brumaður | brumuð | brumað | brumaðir | brumaðar | brumuð | |
| accusative (þolfall) |
brumaðan | brumaða | brumað | brumaða | brumaðar | brumuð | |
| dative (þágufall) |
brumuðum | brumaðri | brumuðu | brumuðum | brumuðum | brumuðum | |
| genitive (eignarfall) |
brumaðs | brumaðrar | brumaðs | brumaðra | brumaðra | brumaðra | |
| weak declension (veik beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
| masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
| nominative (nefnifall) |
brumaði | brumaða | brumaða | brumuðu | brumuðu | brumuðu | |
| accusative (þolfall) |
brumaða | brumuðu | brumaða | brumuðu | brumuðu | brumuðu | |
| dative (þágufall) |
brumaða | brumuðu | brumaða | brumuðu | brumuðu | brumuðu | |
| genitive (eignarfall) |
brumaða | brumuðu | brumaða | brumuðu | brumuðu | brumuðu | |
Italian
Etymology
Noun
bruma f (plural brume)
Related terms
Anagrams
Latin
Etymology
From brevima, brevissima (“shortest”), superlative form of brevis (“short”). The winter solstice is the shortest day of the year.
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ˈbruː.ma/
Noun
brūma f (genitive brūmae); first declension
- the winter solstice
- (by extension) winter, winter cold
Inflection
First declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | brūma | brūmae |
| genitive | brūmae | brūmārum |
| dative | brūmae | brūmīs |
| accusative | brūmam | brūmās |
| ablative | brūmā | brūmīs |
| vocative | brūma | brūmae |
Derived terms
- brūmālis
- brūmāria
Descendants
References
- bruma in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- bruma in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- bruma in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- bruma in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
Portuguese
bruma
Etymology
From Old Portuguese [Term?], from Latin brūma.
Pronunciation
- (Portugal) IPA(key): /ˈbɾumɐ/
Noun
bruma f (plural brumas)
- mist (water or other liquid finely suspended in air)
Synonyms
Related terms
Romanian
Etymology
From brumă.
Verb
a bruma (third-person singular present brumează, past participle brumat) 1st conj.
Spanish
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): /ˈbɾuma/
Noun
bruma f (plural brumas)
- haze, especially costal fog or haar
- (archaic) winter
Synonyms
- (winter): invierno
Derived terms
Further reading
- “bruma” in Diccionario de la lengua española, Vigésima tercera edición, Real Academia Española, 2014.
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.