ὅστις

Ancient Greek

Etymology

From ὅς (hós, “who, which”, relative pronoun) +‎ τῐς (tis, “someone, anyone”, indefinite pronoun).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /hós.tis/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈ(h)os.tis/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈos.tis/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈos.tis/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈos.tis/

Pronoun

ὅστῐς • (hóstis)

indefinite relative pronoun: whoever, whichever; anyone who, anything which; someone who, something which
indirect interrogative pronoun corresponding to direct interrogative τίς (tís), τί (tí): who, what, which
1. replaces τίς (tís), τί (tí) when someone repeats a question asked by another person
  - 405 BCE, Aristophanes, The Frogs 197–198
    Χάρων […] οὗτος τί ποιεῖς;
    Διόνυσος ὅ τι ποιῶ;
    Khárōn […] hoûtos tí poieîs?
    Diónusos hó ti poiô?
    Charon: This man, what are you doing?
    Dionysus: What am I doing?

Inflection

Declined forms (Attic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case / Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	ὅστῐς	ἥτις	ὅτι	ὥτινε	ὥτινε	ὥτινε	οἵτινες	αἵτινες	ἅτινα, ἅττα
Genitive	οὗτινος, ὅτου	ἧστινος	οὗτινος, ὅτου	οἷντινοιν	οἷντινοιν	οἷντινοιν	ὧντινων, ὅτων	ὧντινων	ὧντινων, ὅτων
Dative	ᾧτινι, ὅτῳ	ᾗτινι	ᾧτινι, ὅτῳ	οἷντινοιν	οἷντινοιν	οἷντινοιν	οἷστισι(ν), ὅτοις	αἷστισι(ν)	οἷστισι(ν), ὅτοις
Accusative	ὅντινα	ἥντινα	ὅτι	ὥτινε	ὥτινε	ὥτινε	οὕστινας	ἅστινας	ἅτινα, ἅττα

Declined forms (Epic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case / Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	ὅστῐς	ἥτις	ὅ τι, ὅ ττι	ὥτινε	ὥτινε	ὥτινε	οἵτινες	αἵτινες	ἅσσα
Genitive	ὅττεο, ὅττευ, ὅτευ	ἧστινος	ὅττεο, ὅττευ, ὅτευ	οἷντινοιν	οἷντινοιν	οἷντινοιν	ὅτων	ὅτων	ὅτων
Dative	ὅτεῳ, ὅτῳ	ᾗτινι	ὅτεῳ, ὅτῳ	οἷντινοιν	οἷντινοιν	οἷντινοιν	ὁτέοισι	αἷστισι(ν)	ὁτέοισι
Accusative	ὅντινα, ὅτινα	ἥντινα	ὅ τι, ὅ ττι	ὥτινε	ὥτινε	ὥτινε	ὅτινας	ἅστινας	ἅσσα

type	interrogative	indefinite	(medial) demonstrative	proximal demonstrative	distal demonstrative	relative	indefinite relative	identity	other
basic	τίς	τις	†ὁ, οὗτος	ὅδε	ἐκεῖνος	ὅς	ὅστις	ὁ αὐτός (αὑτός), ὁμός	ἕτερος, ἄλλος
dual	πότερος	πότερος, ποτερός				ὁπότερος
quality	ποῖος	ποιός	†τοῖος, τοιοῦτος	τοιόσδε		οἷος	ὁποῖος	ὅμοιος	ἑτεροῖος, ἀλλοῖος
quantity	πόσος	ποσός	†τόσος, τοσοῦτος	τοσόσδε		ὅσος	ὁπόσος
manner	πῶς	πως	†τώς, †ὥς, οὕτως	ὧδε		ὡς	ὅπως	ὁμῶς	ἑτέρως, ἄλλως
method, path place	πῇ	πῃ	τῇ, ταύτῃ	τῇδε	ἐκείνῃ	ᾗ	ὅπῃ		ἄλλῃ
place	ποῦ, †πόθι	που, †ποθί	ἐνταῦθα		ἐκεῖ, ἔνθα, †ἐκεῖθι	οὗ, ἔνθα, †ὅθι	ὅπου, †ὁπόθι	αὐτόθι, ὁμοῦ	ἄλλοθι
source	πόθεν	ποθέν	†τόθεν, ἔνθεν, ἐντεῦθεν		ἐκεῖθεν	ὅθεν	ὁπόθεν	†ὁμόθεν	ἄλλοθεν
destination	ποῖ, †πόσε	ποι	ἔνθα, ἐνταῦθα	ἐνθάδε	ἐκεῖσε	οἷ	ὅποι, †ὁπόσε	αὐτόσε, ὁμόσε	ἄλλοσε
time	πότε, πῆμος	ποτέ	τότε, τῆμος	τημόσδε		ὅτε, ἦμος	ὁπότε, †ὁππῆμος	ἅμα	ἄλλοτε
exact time	πηνίκα	πηνίκα	†τηνίκα, τηνικαῦτα	τηνικάδε		ἡνίκα	ὁπηνίκα	αὐτίκα
size, age	πηλίκος	πηλίκος	†τηλίκος, τηλικοῦτος	τηλικόσδε		ἡλίκος	ὁπηλίκος	ὁμῆλιξ
repetition	ποσάκις, ποσίνδα	ποσάκις	τουτάκις, τόσακις			†ὁσάκις ὁποσάκις	ὁποσάκις
multiplication	ποσαπλάσιος					ὁσαπλάσιος, ὁσαπλασίων
order	πόστος	ποστός					ὁπόστος
† Forms rarely or never used in Classical Attic prose Relative also used in exclamations; either relative or indefinite relative used in indirect questions.

ὅστις

Ancient Greek

Etymology

Pronunciation

Pronoun

Inflection

See also

Further reading