شعب

See also: شعت‎ and سعت‎

Arabic

Etymology 1

From the root ش ع ب‎ (š-ʿ-b).

Verb

شَعَبَ • (šaʿaba) I, non-past يَشْعَبُ‎‎ (yašʿabu)

to gather, unite
to mend
to disperse
to split, cut
to spoil, injure
to get separated
to leave one's people
to appear

Conjugation

Conjugation of

شَعَبَ

(form-I sound, verbal noun شَعْب)

active voice الْفِعْل الْمَعْلُوم
verbal noun الْمَصْدَر					شَعْب šaʿb
active participle اِسْم الْفَاعِل					شَاعِب‎ šāʿib
passive participle اِسْم الْمَفْعُول					مَشْعُوب‎ mašʿūb
		singular الْمُفْرَد			dual الْمُثَنَّى		plural الْجَمْع
		1^st person الْمُتَكَلِّم	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب	1^st person الْمُتَكَلِّم	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب
past (perfect) indicative الْمَاضِي	m	شَعَبْتُ‎ šaʿabtu	شَعَبْتَ‎ šaʿabta	شَعَبَ šaʿaba	شَعَبْتُمَا‎ šaʿabtumā	شَعَبَا‎ šaʿabā	شَعَبْنَا‎ šaʿabnā	شَعَبْتُمْ‎ šaʿabtum	شَعَبُوا‎ šaʿabū
past (perfect) indicative الْمَاضِي	f	شَعَبْتُ‎ šaʿabtu	شَعَبْتِ‎ šaʿabti	شَعَبَتْ‎ šaʿabat	شَعَبْتُمَا‎ šaʿabtumā	شَعَبَتَا‎ šaʿabatā	شَعَبْنَا‎ šaʿabnā	شَعَبْتُنَّ‎ šaʿabtunna	شَعَبْنَ‎ šaʿabna
non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع	m	أَشْعَبُ‎ ʾašʿabu	تَشْعَبُ‎ tašʿabu	يَشْعَبُ‎ yašʿabu	تَشْعَبَانِ‎ tašʿabāni	يَشْعَبَانِ‎ yašʿabāni	نَشْعَبُ‎ našʿabu	تَشْعَبُونَ‎ tašʿabūna	يَشْعَبُونَ‎ yašʿabūna
non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع	f	أَشْعَبُ‎ ʾašʿabu	تَشْعَبِينَ‎ tašʿabīna	تَشْعَبُ‎ tašʿabu	تَشْعَبَانِ‎ tašʿabāni	تَشْعَبَانِ‎ tašʿabāni	نَشْعَبُ‎ našʿabu	تَشْعَبْنَ‎ tašʿabna	يَشْعَبْنَ‎ yašʿabna
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	m	أَشْعَبَ‎ ʾašʿaba	تَشْعَبَ‎ tašʿaba	يَشْعَبَ‎ yašʿaba	تَشْعَبَا‎ tašʿabā	يَشْعَبَا‎ yašʿabā	نَشْعَبَ‎ našʿaba	تَشْعَبُوا‎ tašʿabū	يَشْعَبُوا‎ yašʿabū
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	f	أَشْعَبَ‎ ʾašʿaba	تَشْعَبِي‎ tašʿabī	تَشْعَبَ‎ tašʿaba	تَشْعَبَا‎ tašʿabā	تَشْعَبَا‎ tašʿabā	نَشْعَبَ‎ našʿaba	تَشْعَبْنَ‎ tašʿabna	يَشْعَبْنَ‎ yašʿabna
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	m	أَشْعَبْ‎ ʾašʿab	تَشْعَبْ‎ tašʿab	يَشْعَبْ‎ yašʿab	تَشْعَبَا‎ tašʿabā	يَشْعَبَا‎ yašʿabā	نَشْعَبْ‎ našʿab	تَشْعَبُوا‎ tašʿabū	يَشْعَبُوا‎ yašʿabū
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	f	أَشْعَبْ‎ ʾašʿab	تَشْعَبِي‎ tašʿabī	تَشْعَبْ‎ tašʿab	تَشْعَبَا‎ tašʿabā	تَشْعَبَا‎ tašʿabā	نَشْعَبْ‎ našʿab	تَشْعَبْنَ‎ tašʿabna	يَشْعَبْنَ‎ yašʿabna
imperative الْأَمْر	m		اِشْعَبْ‎ išʿab		اِشْعَبَا‎ išʿabā			اِشْعَبُوا‎ išʿabū
imperative الْأَمْر	f		اِشْعَبِي‎ išʿabī		اِشْعَبَا‎ išʿabā			اِشْعَبْنَ‎ išʿabna
passive voice الْفِعْل الْمَجْهُول
		singular الْمُفْرَد			dual الْمُثَنَّى		plural الْجَمْع
		1^st person الْمُتَكَلِّم	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب	1^st person الْمُتَكَلِّم	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب
past (perfect) indicative الْمَاضِي	m	شُعِبْتُ‎ šuʿibtu	شُعِبْتَ‎ šuʿibta	شُعِبَ šuʿiba	شُعِبْتُمَا‎ šuʿibtumā	شُعِبَا‎ šuʿibā	شُعِبْنَا‎ šuʿibnā	شُعِبْتُمْ‎ šuʿibtum	شُعِبُوا‎ šuʿibū
past (perfect) indicative الْمَاضِي	f	شُعِبْتُ‎ šuʿibtu	شُعِبْتِ‎ šuʿibti	شُعِبَتْ‎ šuʿibat	شُعِبْتُمَا‎ šuʿibtumā	شُعِبَتَا‎ šuʿibatā	شُعِبْنَا‎ šuʿibnā	شُعِبْتُنَّ‎ šuʿibtunna	شُعِبْنَ‎ šuʿibna
non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع	m	أُشْعَبُ‎ ʾušʿabu	تُشْعَبُ‎ tušʿabu	يُشْعَبُ‎ yušʿabu	تُشْعَبَانِ‎ tušʿabāni	يُشْعَبَانِ‎ yušʿabāni	نُشْعَبُ‎ nušʿabu	تُشْعَبُونَ‎ tušʿabūna	يُشْعَبُونَ‎ yušʿabūna
non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع	f	أُشْعَبُ‎ ʾušʿabu	تُشْعَبِينَ‎ tušʿabīna	تُشْعَبُ‎ tušʿabu	تُشْعَبَانِ‎ tušʿabāni	تُشْعَبَانِ‎ tušʿabāni	نُشْعَبُ‎ nušʿabu	تُشْعَبْنَ‎ tušʿabna	يُشْعَبْنَ‎ yušʿabna
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	m	أُشْعَبَ‎ ʾušʿaba	تُشْعَبَ‎ tušʿaba	يُشْعَبَ‎ yušʿaba	تُشْعَبَا‎ tušʿabā	يُشْعَبَا‎ yušʿabā	نُشْعَبَ‎ nušʿaba	تُشْعَبُوا‎ tušʿabū	يُشْعَبُوا‎ yušʿabū
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	f	أُشْعَبَ‎ ʾušʿaba	تُشْعَبِي‎ tušʿabī	تُشْعَبَ‎ tušʿaba	تُشْعَبَا‎ tušʿabā	تُشْعَبَا‎ tušʿabā	نُشْعَبَ‎ nušʿaba	تُشْعَبْنَ‎ tušʿabna	يُشْعَبْنَ‎ yušʿabna
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	m	أُشْعَبْ‎ ʾušʿab	تُشْعَبْ‎ tušʿab	يُشْعَبْ‎ yušʿab	تُشْعَبَا‎ tušʿabā	يُشْعَبَا‎ yušʿabā	نُشْعَبْ‎ nušʿab	تُشْعَبُوا‎ tušʿabū	يُشْعَبُوا‎ yušʿabū
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	f	أُشْعَبْ‎ ʾušʿab	تُشْعَبِي‎ tušʿabī	تُشْعَبْ‎ tušʿab	تُشْعَبَا‎ tušʿabā	تُشْعَبَا‎ tušʿabā	نُشْعَبْ‎ nušʿab	تُشْعَبْنَ‎ tušʿabna	يُشْعَبْنَ‎ yušʿabna

References

Steingass, Francis Joseph (1884), “شعب”, in The Student's Arabic–English Dictionary, London: W.H. Allen

Etymology 2

Verb

شَعِبَ • (šaʿiba) I, non-past يَشْعَبُ‎‎ (yašʿabu)

to be broad in the shoulders
to have a large space between the horns

Conjugation

Conjugation of

شَعِبَ

(form-I sound, verbal noun شَعَب)

active voice الْفِعْل الْمَعْلُوم
verbal noun الْمَصْدَر					شَعَب šaʿab
active participle اِسْم الْفَاعِل					شَاعِب‎ šāʿib
		singular الْمُفْرَد			dual الْمُثَنَّى		plural الْجَمْع
		1^st person الْمُتَكَلِّم	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب	1^st person الْمُتَكَلِّم	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب
past (perfect) indicative الْمَاضِي	m	شَعِبْتُ‎ šaʿibtu	شَعِبْتَ‎ šaʿibta	شَعِبَ šaʿiba	شَعِبْتُمَا‎ šaʿibtumā	شَعِبَا‎ šaʿibā	شَعِبْنَا‎ šaʿibnā	شَعِبْتُمْ‎ šaʿibtum	شَعِبُوا‎ šaʿibū
past (perfect) indicative الْمَاضِي	f	شَعِبْتُ‎ šaʿibtu	شَعِبْتِ‎ šaʿibti	شَعِبَتْ‎ šaʿibat	شَعِبْتُمَا‎ šaʿibtumā	شَعِبَتَا‎ šaʿibatā	شَعِبْنَا‎ šaʿibnā	شَعِبْتُنَّ‎ šaʿibtunna	شَعِبْنَ‎ šaʿibna
non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع	m	أَشْعَبُ‎ ʾašʿabu	تَشْعَبُ‎ tašʿabu	يَشْعَبُ‎ yašʿabu	تَشْعَبَانِ‎ tašʿabāni	يَشْعَبَانِ‎ yašʿabāni	نَشْعَبُ‎ našʿabu	تَشْعَبُونَ‎ tašʿabūna	يَشْعَبُونَ‎ yašʿabūna
non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع	f	أَشْعَبُ‎ ʾašʿabu	تَشْعَبِينَ‎ tašʿabīna	تَشْعَبُ‎ tašʿabu	تَشْعَبَانِ‎ tašʿabāni	تَشْعَبَانِ‎ tašʿabāni	نَشْعَبُ‎ našʿabu	تَشْعَبْنَ‎ tašʿabna	يَشْعَبْنَ‎ yašʿabna
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	m	أَشْعَبَ‎ ʾašʿaba	تَشْعَبَ‎ tašʿaba	يَشْعَبَ‎ yašʿaba	تَشْعَبَا‎ tašʿabā	يَشْعَبَا‎ yašʿabā	نَشْعَبَ‎ našʿaba	تَشْعَبُوا‎ tašʿabū	يَشْعَبُوا‎ yašʿabū
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	f	أَشْعَبَ‎ ʾašʿaba	تَشْعَبِي‎ tašʿabī	تَشْعَبَ‎ tašʿaba	تَشْعَبَا‎ tašʿabā	تَشْعَبَا‎ tašʿabā	نَشْعَبَ‎ našʿaba	تَشْعَبْنَ‎ tašʿabna	يَشْعَبْنَ‎ yašʿabna
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	m	أَشْعَبْ‎ ʾašʿab	تَشْعَبْ‎ tašʿab	يَشْعَبْ‎ yašʿab	تَشْعَبَا‎ tašʿabā	يَشْعَبَا‎ yašʿabā	نَشْعَبْ‎ našʿab	تَشْعَبُوا‎ tašʿabū	يَشْعَبُوا‎ yašʿabū
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	f	أَشْعَبْ‎ ʾašʿab	تَشْعَبِي‎ tašʿabī	تَشْعَبْ‎ tašʿab	تَشْعَبَا‎ tašʿabā	تَشْعَبَا‎ tašʿabā	نَشْعَبْ‎ našʿab	تَشْعَبْنَ‎ tašʿabna	يَشْعَبْنَ‎ yašʿabna
imperative الْأَمْر	m		اِشْعَبْ‎ išʿab		اِشْعَبَا‎ išʿabā			اِشْعَبُوا‎ išʿabū
imperative الْأَمْر	f		اِشْعَبِي‎ išʿabī		اِشْعَبَا‎ išʿabā			اِشْعَبْنَ‎ išʿabna

References

Steingass, Francis Joseph (1884), “شعب”, in The Student's Arabic–English Dictionary, London: W.H. Allen

Etymology 3

Verb

شَعَّبَ • (šaʿʿaba) II, non-past يُشَعِّبُ‎‎ (yušaʿʿibu)

to split, divide, ramify
to beat the tail to the right and left

Conjugation

Conjugation of

شَعَّبَ

(form-II sound)

active voice الْفِعْل الْمَعْلُوم
verbal noun الْمَصْدَر					تَشْعِيب‎ tašʿīb
active participle اِسْم الْفَاعِل					مُشَعِّب‎ mušaʿʿib
passive participle اِسْم الْمَفْعُول					مُشَعَّب‎ mušaʿʿab
		singular الْمُفْرَد			dual الْمُثَنَّى		plural الْجَمْع
		1^st person الْمُتَكَلِّم	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب	1^st person الْمُتَكَلِّم	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب
past (perfect) indicative الْمَاضِي	m	شَعَّبْتُ‎ šaʿʿabtu	شَعَّبْتَ‎ šaʿʿabta	شَعَّبَ šaʿʿaba	شَعَّبْتُمَا‎ šaʿʿabtumā	شَعَّبَا‎ šaʿʿabā	شَعَّبْنَا‎ šaʿʿabnā	شَعَّبْتُمْ‎ šaʿʿabtum	شَعَّبُوا‎ šaʿʿabū
past (perfect) indicative الْمَاضِي	f	شَعَّبْتُ‎ šaʿʿabtu	شَعَّبْتِ‎ šaʿʿabti	شَعَّبَتْ‎ šaʿʿabat	شَعَّبْتُمَا‎ šaʿʿabtumā	شَعَّبَتَا‎ šaʿʿabatā	شَعَّبْنَا‎ šaʿʿabnā	شَعَّبْتُنَّ‎ šaʿʿabtunna	شَعَّبْنَ‎ šaʿʿabna
non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع	m	أُشَعِّبُ‎ ʾušaʿʿibu	تُشَعِّبُ‎ tušaʿʿibu	يُشَعِّبُ‎ yušaʿʿibu	تُشَعِّبَانِ‎ tušaʿʿibāni	يُشَعِّبَانِ‎ yušaʿʿibāni	نُشَعِّبُ‎ nušaʿʿibu	تُشَعِّبُونَ‎ tušaʿʿibūna	يُشَعِّبُونَ‎ yušaʿʿibūna
non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع	f	أُشَعِّبُ‎ ʾušaʿʿibu	تُشَعِّبِينَ‎ tušaʿʿibīna	تُشَعِّبُ‎ tušaʿʿibu	تُشَعِّبَانِ‎ tušaʿʿibāni	تُشَعِّبَانِ‎ tušaʿʿibāni	نُشَعِّبُ‎ nušaʿʿibu	تُشَعِّبْنَ‎ tušaʿʿibna	يُشَعِّبْنَ‎ yušaʿʿibna
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	m	أُشَعِّبَ‎ ʾušaʿʿiba	تُشَعِّبَ‎ tušaʿʿiba	يُشَعِّبَ‎ yušaʿʿiba	تُشَعِّبَا‎ tušaʿʿibā	يُشَعِّبَا‎ yušaʿʿibā	نُشَعِّبَ‎ nušaʿʿiba	تُشَعِّبُوا‎ tušaʿʿibū	يُشَعِّبُوا‎ yušaʿʿibū
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	f	أُشَعِّبَ‎ ʾušaʿʿiba	تُشَعِّبِي‎ tušaʿʿibī	تُشَعِّبَ‎ tušaʿʿiba	تُشَعِّبَا‎ tušaʿʿibā	تُشَعِّبَا‎ tušaʿʿibā	نُشَعِّبَ‎ nušaʿʿiba	تُشَعِّبْنَ‎ tušaʿʿibna	يُشَعِّبْنَ‎ yušaʿʿibna
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	m	أُشَعِّبْ‎ ʾušaʿʿib	تُشَعِّبْ‎ tušaʿʿib	يُشَعِّبْ‎ yušaʿʿib	تُشَعِّبَا‎ tušaʿʿibā	يُشَعِّبَا‎ yušaʿʿibā	نُشَعِّبْ‎ nušaʿʿib	تُشَعِّبُوا‎ tušaʿʿibū	يُشَعِّبُوا‎ yušaʿʿibū
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	f	أُشَعِّبْ‎ ʾušaʿʿib	تُشَعِّبِي‎ tušaʿʿibī	تُشَعِّبْ‎ tušaʿʿib	تُشَعِّبَا‎ tušaʿʿibā	تُشَعِّبَا‎ tušaʿʿibā	نُشَعِّبْ‎ nušaʿʿib	تُشَعِّبْنَ‎ tušaʿʿibna	يُشَعِّبْنَ‎ yušaʿʿibna
imperative الْأَمْر	m		شَعِّبْ šaʿʿib		شَعِّبَا‎ šaʿʿibā			شَعِّبُوا‎ šaʿʿibū
imperative الْأَمْر	f		شَعِّبِي‎ šaʿʿibī		شَعِّبَا‎ šaʿʿibā			شَعِّبْنَ‎ šaʿʿibna
passive voice الْفِعْل الْمَجْهُول
		singular الْمُفْرَد			dual الْمُثَنَّى		plural الْجَمْع
		1^st person الْمُتَكَلِّم	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب	1^st person الْمُتَكَلِّم	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب
past (perfect) indicative الْمَاضِي	m	شُعِّبْتُ‎ šuʿʿibtu	شُعِّبْتَ‎ šuʿʿibta	شُعِّبَ šuʿʿiba	شُعِّبْتُمَا‎ šuʿʿibtumā	شُعِّبَا‎ šuʿʿibā	شُعِّبْنَا‎ šuʿʿibnā	شُعِّبْتُمْ‎ šuʿʿibtum	شُعِّبُوا‎ šuʿʿibū
past (perfect) indicative الْمَاضِي	f	شُعِّبْتُ‎ šuʿʿibtu	شُعِّبْتِ‎ šuʿʿibti	شُعِّبَتْ‎ šuʿʿibat	شُعِّبْتُمَا‎ šuʿʿibtumā	شُعِّبَتَا‎ šuʿʿibatā	شُعِّبْنَا‎ šuʿʿibnā	شُعِّبْتُنَّ‎ šuʿʿibtunna	شُعِّبْنَ‎ šuʿʿibna
non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع	m	أُشَعَّبُ‎ ʾušaʿʿabu	تُشَعَّبُ‎ tušaʿʿabu	يُشَعَّبُ‎ yušaʿʿabu	تُشَعَّبَانِ‎ tušaʿʿabāni	يُشَعَّبَانِ‎ yušaʿʿabāni	نُشَعَّبُ‎ nušaʿʿabu	تُشَعَّبُونَ‎ tušaʿʿabūna	يُشَعَّبُونَ‎ yušaʿʿabūna
non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع	f	أُشَعَّبُ‎ ʾušaʿʿabu	تُشَعَّبِينَ‎ tušaʿʿabīna	تُشَعَّبُ‎ tušaʿʿabu	تُشَعَّبَانِ‎ tušaʿʿabāni	تُشَعَّبَانِ‎ tušaʿʿabāni	نُشَعَّبُ‎ nušaʿʿabu	تُشَعَّبْنَ‎ tušaʿʿabna	يُشَعَّبْنَ‎ yušaʿʿabna
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	m	أُشَعَّبَ‎ ʾušaʿʿaba	تُشَعَّبَ‎ tušaʿʿaba	يُشَعَّبَ‎ yušaʿʿaba	تُشَعَّبَا‎ tušaʿʿabā	يُشَعَّبَا‎ yušaʿʿabā	نُشَعَّبَ‎ nušaʿʿaba	تُشَعَّبُوا‎ tušaʿʿabū	يُشَعَّبُوا‎ yušaʿʿabū
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	f	أُشَعَّبَ‎ ʾušaʿʿaba	تُشَعَّبِي‎ tušaʿʿabī	تُشَعَّبَ‎ tušaʿʿaba	تُشَعَّبَا‎ tušaʿʿabā	تُشَعَّبَا‎ tušaʿʿabā	نُشَعَّبَ‎ nušaʿʿaba	تُشَعَّبْنَ‎ tušaʿʿabna	يُشَعَّبْنَ‎ yušaʿʿabna
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	m	أُشَعَّبْ‎ ʾušaʿʿab	تُشَعَّبْ‎ tušaʿʿab	يُشَعَّبْ‎ yušaʿʿab	تُشَعَّبَا‎ tušaʿʿabā	يُشَعَّبَا‎ yušaʿʿabā	نُشَعَّبْ‎ nušaʿʿab	تُشَعَّبُوا‎ tušaʿʿabū	يُشَعَّبُوا‎ yušaʿʿabū
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	f	أُشَعَّبْ‎ ʾušaʿʿab	تُشَعَّبِي‎ tušaʿʿabī	تُشَعَّبْ‎ tušaʿʿab	تُشَعَّبَا‎ tušaʿʿabā	تُشَعَّبَا‎ tušaʿʿabā	نُشَعَّبْ‎ nušaʿʿab	تُشَعَّبْنَ‎ tušaʿʿabna	يُشَعَّبْنَ‎ yušaʿʿabna

References

Steingass, Francis Joseph (1884), “شعب”, in The Student's Arabic–English Dictionary, London: W.H. Allen

Etymology 4

Pronunciation

IPA^(key): /ʃaʕb/

Noun

شَعْب • (šaʿb) m (plural شُعُوب‎ (šuʿūb))

verbal noun of شَعَبَ (šaʿaba, “to gather, unite”) (form I)
troop, band, tribe, people, nation
distance
split, cleft
gathering, uniting
mending
dispersing
splitting, cutting
spoiling, injury
getting separated
leaving one's people
appearance (act of appearing)

Declension

Declension of noun شَعْب (šaʿb)

Singular	basic singular triptote
Singular	Indefinite	Definite	Construct
Informal	شَعْب šaʿb	الشَّعْب‎ aš-šaʿb	شَعْب šaʿb
Nominative	شَعْبٌ šaʿbun	الشَّعْبُ‎ aš-šaʿbu	شَعْبُ šaʿbu
Accusative	شَعْبًا‎ šaʿban	الشَّعْبَ‎ aš-šaʿba	شَعْبَ šaʿba
Genitive	شَعْبٍ šaʿbin	الشَّعْبِ‎ aš-šaʿbi	شَعْبِ šaʿbi
Dual	Indefinite	Definite	Construct
Informal	شَعْبَيْن‎ šaʿbayn	الشَّعْبَيْن‎ aš-šaʿbayn	شَعْبَيْ‎ šaʿbay
Nominative	شَعْبَانِ‎ šaʿbāni	الشَّعْبَانِ‎ aš-šaʿbāni	شَعْبَا‎ šaʿbā
Accusative	شَعْبَيْنِ‎ šaʿbayni	الشَّعْبَيْنِ‎ aš-šaʿbayni	شَعْبَيْ‎ šaʿbay
Genitive	شَعْبَيْنِ‎ šaʿbayni	الشَّعْبَيْنِ‎ aš-šaʿbayni	شَعْبَيْ‎ šaʿbay
Plural	basic broken plural triptote
Plural	Indefinite	Definite	Construct
Informal	شُعُوب‎ šuʿūb	الشُّعُوب‎ aš-šuʿūb	شُعُوب‎ šuʿūb
Nominative	شُعُوبٌ‎ šuʿūbun	الشُّعُوبُ‎ aš-šuʿūbu	شُعُوبُ‎ šuʿūbu
Accusative	شُعُوبًا‎ šuʿūban	الشُّعُوبَ‎ aš-šuʿūba	شُعُوبَ‎ šuʿūba
Genitive	شُعُوبٍ‎ šuʿūbin	الشُّعُوبِ‎ aš-šuʿūbi	شُعُوبِ‎ šuʿūbi

Synonyms

نَاس‎ (nās)

References

Steingass, Francis Joseph (1884), “شعب”, in The Student's Arabic–English Dictionary, London: W.H. Allen

Etymology 5

Pronunciation

IPA^(key): /ʃiʕb/

Noun

شِعْب • (šiʿb) m (plural شِعَاب‎ (šiʿāb))

mountain path, path
cleft, narrow path, valley, watercourse

Declension

Declension of noun شِعْب (šiʿb)

Singular	basic singular triptote
Singular	Indefinite	Definite	Construct
Informal	شِعْب šiʿb	الشِّعْب‎ aš-šiʿb	شِعْب šiʿb
Nominative	شِعْبٌ šiʿbun	الشِّعْبُ‎ aš-šiʿbu	شِعْبُ šiʿbu
Accusative	شِعْبًا‎ šiʿban	الشِّعْبَ‎ aš-šiʿba	شِعْبَ šiʿba
Genitive	شِعْبٍ šiʿbin	الشِّعْبِ‎ aš-šiʿbi	شِعْبِ šiʿbi
Dual	Indefinite	Definite	Construct
Informal	شِعْبَيْن‎ šiʿbayn	الشِّعْبَيْن‎ aš-šiʿbayn	شِعْبَيْ‎ šiʿbay
Nominative	شِعْبَانِ‎ šiʿbāni	الشِّعْبَانِ‎ aš-šiʿbāni	شِعْبَا‎ šiʿbā
Accusative	شِعْبَيْنِ‎ šiʿbayni	الشِّعْبَيْنِ‎ aš-šiʿbayni	شِعْبَيْ‎ šiʿbay
Genitive	شِعْبَيْنِ‎ šiʿbayni	الشِّعْبَيْنِ‎ aš-šiʿbayni	شِعْبَيْ‎ šiʿbay
Plural	basic broken plural triptote
Plural	Indefinite	Definite	Construct
Informal	شِعَاب‎ šiʿāb	الشِّعَاب‎ aš-šiʿāb	شِعَاب‎ šiʿāb
Nominative	شِعَابٌ‎ šiʿābun	الشِّعَابُ‎ aš-šiʿābu	شِعَابُ‎ šiʿābu
Accusative	شِعَابًا‎ šiʿāban	الشِّعَابَ‎ aš-šiʿāba	شِعَابَ‎ šiʿāba
Genitive	شِعَابٍ‎ šiʿābin	الشِّعَابِ‎ aš-šiʿābi	شِعَابِ‎ šiʿābi

Synonyms

سَبِيل‎ (sabīl)
مَسْلَك‎ (maslak)

References

Steingass, Francis Joseph (1884), “شعب”, in The Student's Arabic–English Dictionary, London: W.H. Allen

Etymology 6

Pronunciation

IPA^(key): /ʃuʕab/

Noun

شُعَب • (šuʿab) pl

plural of شعبَة‎

Etymology 7

Noun

شَعَب • (šaʿab) m

verbal noun of شَعِبَ (šaʿiba) (form I)

Declension

Declension of noun شَعَب (šaʿab)

Singular	basic singular triptote
Singular	Indefinite	Definite	Construct
Informal	شَعَب šaʿab	الشَّعَب‎ aš-šaʿab	شَعَب šaʿab
Nominative	شَعَبٌ šaʿabun	الشَّعَبُ‎ aš-šaʿabu	شَعَبُ šaʿabu
Accusative	شَعَبًا‎ šaʿaban	الشَّعَبَ‎ aš-šaʿaba	شَعَبَ šaʿaba
Genitive	شَعَبٍ šaʿabin	الشَّعَبِ‎ aš-šaʿabi	شَعَبِ šaʿabi

Persian

Etymology

From Arabic

Pronunciation

IPA^(key): /ʃoʔæb/

Noun

شعب • (šo'ab)

plural of

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.