wrang
English
Pronunciation
- IPA(key): /ɹæŋ/
-
Audio (US) (file) - Rhymes: -æŋ
- Homophone: rang
Verb
wrang
- (dialect) simple past tense of wring
- 1946, Elizabeth Metzger Howard, Before the Sun Goes Down, p. 31:
Dutch
Etymology
From Middle Dutch wranc, from Old Dutch *wrang, from Proto-Germanic *wrangaz.
Pronunciation
- IPA(key): /vrɑŋ/
-
Audio (file) - Rhymes: -ɑŋ
Adjective
wrang (comparative wranger, superlative wrangst)
- astringent (mouthfeel), tart
Inflection
| Inflection of wrang | ||||
|---|---|---|---|---|
| uninflected | wrang | |||
| inflected | wrange | |||
| comparative | wranger | |||
| positive | comparative | superlative | ||
| predicative/adverbial | wrang | wranger | het wrangst het wrangste | |
| indefinite | m./f. sing. | wrange | wrangere | wrangste |
| n. sing. | wrang | wranger | wrangste | |
| plural | wrange | wrangere | wrangste | |
| definite | wrange | wrangere | wrangste | |
| partitive | wrangs | wrangers | — | |
Derived terms
- wrangheid
Descendants
- Afrikaans: vrank
German
Pronunciation
- Rhymes: -aŋ
Verb
wrang
Old English
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): /wrɑnɡ/, [wrɑŋɡ]
Noun
wrang n
Adjective
wrang
Descendants
Scots
Adjective
Adverb
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.