wieść

Polish

Etymology 1

From Proto-Slavic *vestì, from Proto-Balto-Slavic *wed-, from Proto-Indo-European *wedʰ-.

Baltic cognates include Lithuanian vèsti (“to lead”), Latvian vest (“to lead”), Old Prussian west, weddē, Lithuanian vẽdė, Latvian dial. vede.

Indo-European cognates include Sanskrit वधू (vadhū, “bride, young wife”), Avestan 𐬬𐬀𐬜𐬎‎ (vaδu), Old Irish fedid (“to go, bring”), Avestan 𐬬𐬁𐬜𐬀𐬌𐬌𐬈𐬌𐬙𐬌‎ (vāδaiieiti), possibly Albanian vjedh.

Pronunciation

IPA^(key): /vʲɛɕt͡ɕ/

Verb

wieść impf (perfective przywieść)

(transitive) to lead, to conduct
Górska ścieżka wiedzie na szczyt.

Conjugation

Conjugation of wieść impf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, f, n
infinitive		wieść
present tense	1st	wiodę			wiedziemy
	2nd	wiedziesz			wiedziecie
	3rd	wiedzie			wiodą
past tense	1st	wiódłem	wiodłam		wiedliśmy	wiodłyśmy
	2nd	wiódłeś	wiodłaś		wiedliście	wiodłyście
	3rd	wiódł	wiodła	wiodło	wiedli	wiodły
future tense	1st	będę wiódł¹	będę wiodła¹		będziemy wiedli¹	będziemy wiodły¹
	2nd	będziesz wiódł¹	będziesz wiodła¹		będziecie wiedli¹	będziecie wiodły¹
	3rd	będzie wiódł¹	będzie wiodła¹	będzie wiodło¹	będą wiedli¹	będą wiodły¹
conditional	1st	wiódłbym	wiodłabym		wiedlibyśmy	wiodłybyśmy
	2nd	wiódłbyś	wiodłabyś		wiedlibyście	wiodłybyście
	3rd	wiódłby	wiodłaby	wiodłoby	wiedliby	wiodłyby
imperative	1st	—			wiedźmy
	2nd	wiedź			wiedźcie
	3rd	niech wiedzie			niech wiodą
active adjectival participle		wiodący	wiodąca	wiodące	wiodący	wiodące
passive adjectival participle		wiedziony	wiedziona	wiedzione	wiedzeni	wiedzione
contemporary adverbial participle		wiodąc
impersonal past		wiedziono
verbal noun		wiedzenie
¹ or: będę wieść, będziesz wieść etc.

Derived terms

verbs derived from wieść

wieść się impf
dowodzić impf, dowieść pf
nawodzić impf, nawieść pf
odwodzić impf, odwieść pf
powodzić impf, powieść pf
przewodzić impf, przewieść pf
przywodzić impf, przywieść pf
rozwodzić (się) impf, rozwieść (się) pf
uwodzić impf, uwieść pf
wywodzić (się) impf, wywieść (się) pf
zawodzić impf, zawieść pf
zwodzić impf, zwieść pf

(nouns) dowód m, dowódca m, obwód m, powód m, przewodnik m, przewód m, rozwodnik m, rozwód m, uwodziciel m, wywód m, zawód m, zwód m
(adjectives) dowodowy, przewodni, rozwodowy, zawodny, zwodniczy

Related terms

(nouns) wiano n, wódz m

Synonyms

prowadzić

Usage notes

Wieść is in the class of Polish concrete verbs. Its counterpart, wodzić is an abstract verb.

Etymology 2

From Proto-Slavic *věstь.

Noun

wieść f

message, news

Declension

declension of wieść

	singular	plural
nominative	wieść	wieści
genitive	wieści	wieści
dative	wieści	wieściom
accusative	wieść	wieści
instrumental	wieścią	wieściami
locative	wieści	wieściach
vocative	wieści	wieści

Synonyms

wiadomość, nowina

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.