volgen

Dutch

Etymology

From Middle Dutch volgen, from Old Dutch folgon, from Proto-Germanic *fulgijaną.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈvɔlɣə(n)/
  • Audio(file)

Verb

volgen

  1. (transitive) to follow
  2. (transitive) to understand, to pay attention to
    Volgt U me? ― Do you understand me?

Inflection

Inflection of volgen (weak)
infinitive volgen
past singular volgde
past participle gevolgd
infinitive volgen
gerund volgen n
verbal noun —
present tense past tense
1st person singular volg volgde
2nd person sing. (jij) volgt volgde
2nd person sing. (u) volgt volgde
2nd person sing. (gij) volgt volgde
3rd person singular volgt volgde
plural volgen volgden
subjunctive sing.1 volge volgde
subjunctive plur.1 volgen volgden
imperative sing. volg
imperative plur.1 volgt
participles volgend gevolgd
1) Archaic.

Derived terms

Anagrams

Middle Dutch

Etymology

From Old Dutch folgon, from Proto-Germanic *fulgijaną.

Verb

volgen

  1. to follow
  2. to pursue
  3. to follow (advice, rules, customs)
  4. to follow (a judgement)
  5. to follow, to come after

Inflection

This verb needs an inflection-table template.

Descendants

  • Dutch: volgen
  • Limburgish: vólge

Further reading

  • “volghen (II)”, in Vroegmiddelnederlands Woordenboek, 2000
  • “volgen”, in Middelnederlandsch Woordenboek, 1929
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.