vinarium
Latin
Etymology 1
From vīnum (“wine”) + -ārium (“place for”).
Noun
vīnārium n (genitive vīnāriī); second declension
Inflection
Second declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | vīnārium | vīnāria |
| genitive | vīnāriī | vīnāriōrum |
| dative | vīnāriō | vīnāriīs |
| accusative | vīnārium | vīnāria |
| ablative | vīnāriō | vīnāriīs |
| vocative | vīnārium | vīnāria |
Etymology 2
Inflected form of vīnārius (“vintner”), substantive of vīnārius (“of or pertaining to wine”).
Noun
vīnārium
- accusative singular of vīnārius
References
- vinarium in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.