vinarius
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /wiːˈnaː.ri.us/, [wiːˈnaː.ri.ʊs]
Adjective
vīnārius (feminine vīnāria, neuter vīnārium); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | vīnārius | vīnāria | vīnārium | vīnāriī | vīnāriae | vīnāria | |
| genitive | vīnāriī | vīnāriae | vīnāriī | vīnāriōrum | vīnāriārum | vīnāriōrum | |
| dative | vīnāriō | vīnāriō | vīnāriīs | ||||
| accusative | vīnārium | vīnāriam | vīnārium | vīnāriōs | vīnāriās | vīnāria | |
| ablative | vīnāriō | vīnāriā | vīnāriō | vīnāriīs | |||
| vocative | vīnārie | vīnāria | vīnārium | vīnāriī | vīnāriae | vīnāria | |
References
- vinarius in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- vinarius in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- vinarius in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- vinarius in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.