tekenen
Dutch
Pronunciation
- IPA(key): /ˈteːkənə(n)/
-
audio (file)
Etymology 1
From Middle Dutch têkenen, from Old Dutch *tēkanen, from Proto-Germanic *taiknijaną.
Alternative forms
- (before 1934) teekenen
Verb
tekenen
Inflection
| Inflection of tekenen (weak) | ||||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | tekenen | |||
| past singular | tekende | |||
| past participle | getekend | |||
| infinitive | tekenen | |||
| gerund | tekenen n | |||
| verbal noun | — | |||
| present tense | past tense | |||
| 1st person singular | teken | tekende | ||
| 2nd person sing. (jij) | tekent | tekende | ||
| 2nd person sing. (u) | tekent | tekende | ||
| 2nd person sing. (gij) | tekent | tekende | ||
| 3rd person singular | tekent | tekende | ||
| plural | tekenen | tekenden | ||
| subjunctive sing.1 | tekene | tekende | ||
| subjunctive plur.1 | tekenen | tekenden | ||
| imperative sing. | teken | |||
| imperative plur.1 | tekent | |||
| participles | tekenend | getekend | ||
| 1) Archaic. | ||||
Derived terms
- tekening
- aantekenen
- betekenen
- intekenen
- ondertekenen
- optekenen
- vertekenen
- tekenkunst
Etymology 2
See etymology on the main entry.
Noun
tekenen
- Plural form of teken
Middle Dutch
Etymology
From Old Dutch *tēkanen, from Proto-Germanic *taiknijaną.
Verb
têkenen
- to mark, to put a mark or sign on
- to brand (as punishment)
- to draw, to paint
- to write down, to annotate
- to give a sign, to signal
Inflection
This verb needs an inflection-table template.
Alternative forms
- teikenen
- têken
Descendants
- Dutch: tekenen
- Limburgish: teikene
Further reading
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.