pingar
Galician
Etymology
From Vulgar Latin *pendicāre, from pendō (“I hang”) + -icāre.
Pronunciation
- IPA(key): /piŋˈɡaɾ/
Verb
pingar (first-person singular present pingo, first-person singular preterite pinguei, past participle pingado)
Conjugation
Conjugation of pingar
| infinitive | pingar | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | pingando | ||||||
| past participle | singular | plural | |||||
| masculine | pingado | pingados | |||||
| feminine | pingada | pingadas | |||||
| person | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | eu | ti | el / ela / Vde. | nós | vós | eles / elas / Vdes. | |
| present | pingo | pingas | pinga | pingamos | pingades | pingan | |
| imperfect | pingaba | pingabas | pingaba | pingabamos | pingabades | pingaban | |
| preterite | pinguei | pingaches | pingou | pingamos | pingastes | pingaron | |
| pluperfect | pingara | pingaras | pingara | pingaramos | pingarades | pingaran | |
| future | pingarei | pingarás | pingará | pingaremos | pingaredes | pingarán | |
| conditional | pingaría | pingarías | pingaría | pingariamos | pingariades | pingarían | |
| subjunctive | eu | ti | el / ela / Vde. | nós | vós | eles / elas / Vdes. | |
| present | pingue | pingues | pingue | pinguemos | pinguedes | pinguen | |
| preterite | pingase | pingases | pingase | pingásemos | pingásedes | pingasen | |
| future | pingar | pingares | pingar | pingarmos | pingardes | pingaren | |
| imperative | — | ti | Vde. | nós | vós | Vdes. | |
| affirmative | — | pinga | pingue | pinguemos | pingade | pinguen | |
| negative | — | pingues | pingue | pinguemos | pinguedes | pinguen | |
| personal infinitive | eu | ti | el / ela / Vde. | nós | vós | eles / elas / Vdes. | |
| pingar | pingares | pingar | pingarmos | pingardes | pingaren | ||
Derived terms
References
- “pingo” in Xavier Varela Barreiro & Xavier Gómez Guinovart: Corpus Xelmírez - Corpus lingüístico da Galicia medieval. SLI / Grupo TALG / ILG, 2006-2016.
- “pingar” in Dicionario de Dicionarios da lingua galega, SLI - ILGA 2006-2013.
- “pingar” in Santamarina, Antón (coord.): Tesouro informatizado da lingua galega. Santiago de Compostela: Instituto da Lingua Galega.
- “pingar” in Álvarez, Rosario (coord.): Tesouro do léxico patrimonial galego e portugués, Santiago de Compostela: Instituto da Lingua Galega.
Latin
Verb
pingar
- first-person singular future passive indicative of pingō
Portuguese
Etymology
From Vulgar Latin *pendicāre, from pendere, present active infinitive of pendō (“I hang”).
Verb
pingar (first-person singular present indicative pingo, past participle pingado)
- to drop
Conjugation
Conjugation of the Portuguese -ar verb pingar
Derived terms
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.