partio
See also: partió
Esperanto
Etymology
Noun
partio (accusative singular partion, plural partioj, accusative plural partiojn)
Derived terms
- senpartia (“independent, not affiliated with a political party”)
Finnish
Noun
partio
Declension
| Inflection of partio (Kotus type 3/valtio, no gradation) | |||
|---|---|---|---|
| nominative | partio | partiot | |
| genitive | partion | partioiden partioitten | |
| partitive | partiota | partioita | |
| illative | partioon | partioihin | |
| singular | plural | ||
| nominative | partio | partiot | |
| accusative | nom. | partio | partiot |
| gen. | partion | ||
| genitive | partion | partioiden partioitten | |
| partitive | partiota | partioita | |
| inessive | partiossa | partioissa | |
| elative | partiosta | partioista | |
| illative | partioon | partioihin | |
| adessive | partiolla | partioilla | |
| ablative | partiolta | partioilta | |
| allative | partiolle | partioille | |
| essive | partiona | partioina | |
| translative | partioksi | partioiksi | |
| instructive | — | partioin | |
| abessive | partiotta | partioitta | |
| comitative | — | partioineen | |
Derived terms
Compounds
compounds
- hiihtopartio
- järjestyspartio
- kaukopartio
- kaukopartiointi
- kuolemanpartio
- kärkipartio
- latupartio
- partiojohtaja
- partiojärjestö
- partioleiri
- partioliike
- partiolilja
- partiolippukunta
- partiolupaus
- partionjohtaja
- partiopoika
- partiopuku
- partiopusero
- partiotervehdys
- partiotyttö
- pelastuspartio
- poliisipartio
- sissipartio
- sisupartio
- sotilaspartiohiihto
- tiedustelupartio
- tiepartio
- vihollispartio
See also
- lippukunta (scout group)
- vartio (scout troop)
Anagrams
Ido
Etymology
Borrowed from English party, French partie, German Partie. Decision no. 1305, Progreso VII. Older sense from Esperanto partio.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈpar.ti̯o/
Noun
partio (plural partii)
- party (collection of people for amusement, play, hunting, fishing, etc.)
- (politics, archaic) political party [1907–1914]
- Synonym: partiso
Derived terms
- partiano (“partygoer”)
See also
- partiso (“party (political)”)
References
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ˈpar.ti.oː/
Etymology 1
From pars (“part, piece”).
Alternative forms
- (deponent form) partior
Verb
partiō (present infinitive partīre, perfect active partīvī, supine partītum); fourth conjugation
- I share, part, apportion; divide, distribute.
- 100 BCE – 44 BCE, Julius Caesar, Commentarii de Bello Gallico 6.6
- Caesar partitis copiis cum Gaio Fabio legato et Marco Crasso quaestore celeriterque effectis pontibus adit tripertito, aedificia vicosque incendit, magno pecoris atque hominum numero potitur.
- Caesar, having divided his forces with C. Fabius, his lieutenant, and M. Crassus his questor, and having hastily constructed some bridges, enters their country in three divisions, burns their houses and villages, and gets possession of a large number of cattle and men.
- Caesar partitis copiis cum Gaio Fabio legato et Marco Crasso quaestore celeriterque effectis pontibus adit tripertito, aedificia vicosque incendit, magno pecoris atque hominum numero potitur.
Inflection
Synonyms
Derived terms
Related terms
Related terms
- pars
- partiāliter
- partiārius
- partiātim
- partibilis
- particeps
- participālis
- participātiō
- participātor
- participātum
- participātus
- participiālis
Descendants
Etymology 2
From pariō (“bear, bring forth, produce”).
Noun
partiō f (genitive partiōnis); third declension
- The act of giving birth or bearing or bringing forth young
Inflection
Third declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | partiō | partiōnēs |
| genitive | partiōnis | partiōnum |
| dative | partiōnī | partiōnibus |
| accusative | partiōnem | partiōnēs |
| ablative | partiōne | partiōnibus |
| vocative | partiō | partiōnēs |
Related terms
- parēns
- parentālis
- parentātiō
- parentēla
- partuālis
- Partula
- partūra
- partūribundus
References
- partio in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- partio in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- partio in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- partio in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
- Carl Meissner; Henry William Auden (1894) Latin Phrase-Book, London: Macmillan and Co.
- (ambiguous) to be neutral: nullius or neutrius (of two) partis esse
- (ambiguous) to be neutral: nullius or neutrius (of two) partis esse
Polish
Noun
partio
- vocative singular of partia
Portuguese
Verb
partio
- Obsolete spelling of partiu
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.