hár
Faroese
Etymology
From Old Norse hár, from Proto-Germanic *hērą, from Proto-Indo-European *keres- (“rough hair, bristle”).
Pronunciation
- IPA(key): /hɔaːɹ/
- Rhymes: -ɔaːɹ
Noun
hár n (genitive singular hárs, plural hár)
Declension
| Declension of hár | ||||
|---|---|---|---|---|
| n3 | singular | plural | ||
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative | hár | hárið | hár | hárini |
| accusative | hár | hárið | hár | hárini |
| dative | hári | hárinum | hárum | hárunum |
| genitive | hárs | hársins | hára | háranna |
Icelandic
Pronunciation
- IPA(key): /hauːr/
- Rhymes: -auːr
Etymology 1
From Old Norse hár, hór, from Proto-Germanic *hauhaz.
Adjective
hár (comparative hærri, superlative hæstur)
- high
- Múrinn er hár.
- The wall is high
- Múrinn er hár.
- tall
- Guð minn almáttugur! Þú ert orðinn svo hár!
- My god almighty! You've gotten so tall!
- Guð minn almáttugur! Þú ert orðinn svo hár!
Derived terms
Etymology 2
From Old Norse hár, from Proto-Germanic *hērą, from Proto-Indo-European *keres- (“rough hair, bristle”).
Noun
hár n (genitive singular hárs, nominative plural hár)
- hair
- Þú hefur fallegt hárin.
- You have pretty hairs.
Declension
| n-s | singular | plural | ||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative | hár | hárið | hár | hárin |
| accusative | hár | hárið | hár | hárin |
| dative | hári | hárinu | hárum | hárunum |
| genitive | hárs | hársins | hára | háranna |
Derived terms
- hárgreiðsla
- hárþurrka
- í húð og hár
- skapahár
- skírnarhár
Related terms
Etymology 3
Cognate with the Faroese háur, hávur,[1] Norwegian Bokmål hai and Swedish haj.
Noun
hár m (genitive singular hás, nominative plural hávar)
Declension
This noun needs an inflection-table template.
Synonyms
Related terms
Anagrams
- hrá
References
- ↑ Ásgeir Blöndal Magnússon — Íslensk orðsifjabók, 1st edition, 2nd printing (1989). Reykjavík, Orðabók Háskólans.
Irish
Pronunciation
Noun
hár
- h-prothesized form of ár
Old Norse
Alternative forms
Etymology 1
From Proto-Germanic *hauhaz (“high”), from Proto-Indo-European *kewk- (“to bend, curve, arch, vault”). Cognate with Old English hēah, Old Frisian hāch, Old Saxon hōh, Old High German hōh, Gothic 𐌷𐌰𐌿𐌷𐍃 (hauhs).
Adjective
hár (comparative hærri, superlative hæstr)
Declension
| singular | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | hár | há | hátt |
| accusative | hávan | háva | hátt |
| dative | hávum | hárri | hávu |
| genitive | hás | hárrar | hás |
| plural | masculine | feminine | neuter |
| nominative | hávir | hávar | há |
| accusative | háva | hávar | há |
| dative | hávum | hávum | hávum |
| genitive | hárra | hárra | hárra |
| singular | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | hávi | háva | háva |
| accusative | háva | hávu | háva |
| dative | háva | hávu | háva |
| genitive | háva | hávu | háva |
| plural | masculine | feminine | neuter |
| nominative | hávu | hávu | hávu |
| accusative | hávu | hávu | hávu |
| dative | hávum | hávum | hávum |
| genitive | hávu | hávu | hávu |
| singular | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | hærri | hærra | hærra |
| accusative | hærra | hærri | hærra |
| dative | hærra | hærri | hærra |
| genitive | hærra | hærri | hærra |
| plural | masculine | feminine | neuter |
| nominative | hærri | hærri | hærri |
| accusative | hærri | hærri | hærri |
| dative | hærrum | hærrum | hærrum |
| genitive | hærri | hærri | hærri |
| singular | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | hæstr | hæst | hæst |
| accusative | hæstan | hæsta | hæst |
| dative | hæstum | hæstri | hæstu |
| genitive | hæsts | hæstrar | hæsts |
| plural | masculine | feminine | neuter |
| nominative | hæstir | hæstar | hæst |
| accusative | hæsta | hæstar | hæst |
| dative | hæstum | hæstum | hæstum |
| genitive | hæstra | hæstra | hæstra |
| singular | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | hæsti | hæsta | hæsta |
| accusative | hæsta | hæstu | hæsta |
| dative | hæsta | hæstu | hæsta |
| genitive | hæsta | hæstu | hæsta |
| plural | masculine | feminine | neuter |
| nominative | hæstu | hæstu | hæstu |
| accusative | hæstu | hæstu | hæstu |
| dative | hæstum | hæstum | hæstum |
| genitive | hæstu | hæstu | hæstu |
Descendants
Etymology 2
From Proto-Germanic *hērą, from Proto-Indo-European *keres- (“rough hair, bristle”). Compare Old Saxon and Old High German hār, Old English her, hǣr.
Noun
hár n
Descendants
Etymology 3
Noun
hár m (genitive hás, plural háir)
- spiny dogfish
- First Grammatical Treatise, 84 22
- Har vex á kykvendum, en hȧr er fiskr.
- Hair grows on living things, but har is a fish.
- Har vex á kykvendum, en hȧr er fiskr.
Usage notes
The First Grammarian says that this word had a long nasalized vowel, marked with an overdot, and contrasts it with hár (“hair”), which does not.