gradus
English
Etymology
From Gradus ad Parnassum (Latin, literally, a step to Parnassus), a 17th century prosody dictionary long used in British schools.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈɡɹeɪdəs/
Noun
gradus (plural graduses)
Anagrams
Latin
Etymology
From Proto-Indo-European *gʰredʰ- (“to walk, go”), cognate with Proto-Slavic *gręsti (Old Church Slavonic грѧсти (gręsti)), Lithuanian gridyti, Proto-Germanic *grid (Gothic 𐌲𐍂𐌹𐌳𐍃 (grids)), Old High German crit).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ˈɡra.dus/, [ˈɡra.dʊs]
Noun
gradus m (genitive gradūs); fourth declension
- a step, pace
- a stage, degree
- a rank
- (by extension) a position, station, ground
- firm position, stand
- a step, stair, round of a ladder
- a braid of hair
- (mathematics) degree
Inflection
Fourth declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | gradus | gradūs |
| genitive | gradūs graduis |
graduum |
| dative | graduī | gradibus |
| accusative | gradum | gradūs |
| ablative | gradū | gradibus |
| vocative | gradus | gradūs |
Derived terms
- gradālis
- gradārius
- gradātim
- gradātiō
- gradātus
- gradilis
Related terms
Descendants
References
- gradus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- gradus in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- gradus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- gradus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
- Carl Meissner; Henry William Auden (1894) Latin Phrase-Book, London: Macmillan and Co.
- to take a step: gradum facere
- to increase one's pace: gradum addere (sc. gradui) (Liv. 26. 9)
- on tiptoe: suspenso gradu
- to retreat step by step: gradum sensim referre
- to disconcert a person: animum alicuius de statu, de gradu demovere (more strongly depellere, deturbare)
- to lose one's composure; to be disconcerted: de gradu deici, ut dicitur
- to occupy a very high position in the state: in altissimo dignitatis gradu collocatum, locatum, positum esse
- to depose, bring down a person from his elevated position: aliquem ex altissimo dignitatis gradu praecipitare (Dom. 37. 98)
- to overthrow a person (cf. sect. IX. 6): aliquem de dignitatis gradu demovere
- to overthrow a person (cf. sect. IX. 6): aliquem gradu movere, depellere or de gradu (statu) deicere
- to attain a position of dignity: dignitatis gradum ascendere
- to reach the highest grade of office: amplissimos honorum gradus assequi, adipisci
- to advance rapidly: citato gradu incedere (cf. sect. II. 5)
- to halt: gradum sistere
- to march on the enemy: gradum inferre in hostem
- to take a step: gradum facere
- gradus in Harry Thurston Peck, editor (1898) Harper's Dictionary of Classical Antiquities, New York: Harper & Brothers
- gradus in William Smith et al., editor (1890) A Dictionary of Greek and Roman Antiquities, London: William Wayte. G. E. Marindin
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.