acorar
Spanish
Etymology
From cor.
Pronunciation
- IPA(key): /akoˈɾaɾ/
Verb
acorar (first-person singular present acoro, first-person singular preterite acoré, past participle acorado)
Conjugation
| infinitive | acorar | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | acorando | ||||||
| past participle | masculine | feminine | |||||
| singular | acorado | acorada | |||||
| plural | acorados | acoradas | |||||
| singular | plural | ||||||
| 1st person | 2nd person | 3rd person | 1st person | 2nd person | 3rd person | ||
| indicative | yo | tú vos |
él/ella/ello usted |
nosotros nosotras |
vosotros vosotras |
ellos/ellas ustedes | |
| present | acoro | acorastú acorásvos |
acora | acoramos | acoráis | acoran | |
| imperfect | acoraba | acorabas | acoraba | acorábamos | acorabais | acoraban | |
| preterite | acoré | acoraste | acoró | acoramos | acorasteis | acoraron | |
| future | acoraré | acorarás | acorará | acoraremos | acoraréis | acorarán | |
| conditional | acoraría | acorarías | acoraría | acoraríamos | acoraríais | acorarían | |
| subjunctive | yo | tú vos |
él/ella/ello usted |
nosotros nosotras |
vosotros vosotras |
ellos/ellas ustedes | |
| present | acore | acorestú acorésvos2 |
acore | acoremos | acoréis | acoren | |
| imperfect (ra) |
acorara | acoraras | acorara | acoráramos | acorarais | acoraran | |
| imperfect (se) |
acorase | acorases | acorase | acorásemos | acoraseis | acorasen | |
| future1 | acorare | acorares | acorare | acoráremos | acorareis | acoraren | |
| imperative | — | tú vos |
usted | nosotros nosotras |
vosotros vosotras |
ustedes | |
| affirmative | acoratú acorávos |
acore | acoremos | acorad | acoren | ||
| negative | no acores | no acore | no acoremos | no acoréis | no acoren | ||
Further reading
- “acorar” in Diccionario de la lengua española, Vigésima tercera edición, Real Academia Española, 2014.
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.