Confucius
English

Alternative forms
Etymology
Borrowed from Latin Confucius, from Mandarin 孔夫子 (Kǒng Fūzǐ, “Master Kong”).
Pronunciation
- (US) IPA(key): /kənˈfju.ʃəs/
Proper noun
Confucius
- Western name of Kong Qiu (孔丘), an influential Chinese philosopher who lived 551 BCE – 479 BCE.
- (very rare) A male given name.
Derived terms
Translations
Chinese philosopher
|
|
See also
French
Etymology
From Latin Confucius, from Mandarin 孔夫子 (Kǒng Fūzǐ, “Master Kong”).
Proper noun
Confucius
Latin
Alternative forms
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /konˈfu.ki.us/, [kõːˈfʊ.ki.ʊs]
Proper noun
Confucius m (genitive Confuciī); second declension
- Confucius
- 1687, Philippe Couplet, Confucius, Sinarum Philosophus:
- CUM FU CU, ſive Confucius quem Sinenſes uti Principem Philoſophiæ ſuæ ſequuntur, ...
- 1698, Johann Jacob Hofmann, Lexicon Universale:
- CONFUTIUS, dictus Socrates Sinenſis, tum quia huic σύγχρονος, tum quia morum imprimis Doctrinam excoluit.
- 1826, Stanislaus Julien translating Mencius as Meng Tseu, p. 46:
- Confucius aiebat...
- Confucius said...
- Confucius aiebat...
- 1687, Philippe Couplet, Confucius, Sinarum Philosophus:
Inflection
Second declension.
| Case | Singular |
|---|---|
| nominative | Confucius |
| genitive | Confuciī |
| dative | Confuciō |
| accusative | Confucium |
| ablative | Confuciō |
| vocative | Confucie |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.