φράζω

Ancient Greek

Etymology

Uncertain. Seems to go back to a stem *φραδ-. Might be related to φρήν (phrḗn, “wits, will”).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /pʰráz.dɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈpʰra.zo/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈɸra.zo/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈfra.zo/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈfra.zo/

Verb

φρᾰ́ζω • (phrázō)

to make known, point out, intimate, show
to tell, declare
to explain, interpret
to counsel, advise, suggest, bid, order
(middle) to think, consider, ponder, muse
(middle) to devise, plan, design, intend
(middle) to think, suppose, believe, imagine that
(middle) to remark, perceive, notice
(middle) to come to know, learn, become acquainted with, see, understand
(middle) to observe, watch, guard
(middle) to mind, heed, take care, beware of

Inflection

Present: φρᾰ́ζω, φρᾰ́ζομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	φρᾰ́ζω	φρᾰ́ζεις	φρᾰ́ζει	φρᾰ́ζετον	φρᾰ́ζετον	φρᾰ́ζομεν	φρᾰ́ζετε	φρᾰ́ζουσῐ(ν)
	subjunctive	φρᾰ́ζω	φρᾰ́ζῃς	φρᾰ́ζῃ	φρᾰ́ζητον	φρᾰ́ζητον	φρᾰ́ζωμεν	φρᾰ́ζητε	φρᾰ́ζωσῐ(ν)
	optative	φρᾰ́ζοιμῐ	φρᾰ́ζοις	φρᾰ́ζοι	φρᾰ́ζοιτον	φρᾰζοίτην	φρᾰ́ζοιμεν	φρᾰ́ζοιτε	φρᾰ́ζοιεν
	imperative		φρᾰ́ζε	φρᾰζέτω	φρᾰ́ζετον	φρᾰζέτων		φρᾰ́ζετε	φρᾰζόντων
middle/ passive	indicative	φρᾰ́ζομαι	φρᾰ́ζῃ, φρᾰ́ζει	φρᾰ́ζεται	φρᾰ́ζεσθον	φρᾰ́ζεσθον	φρᾰζόμεθᾰ	φρᾰ́ζεσθε	φρᾰ́ζονται
	subjunctive	φρᾰ́ζωμαι	φρᾰ́ζῃ	φρᾰ́ζηται	φρᾰ́ζησθον	φρᾰ́ζησθον	φρᾰζώμεθᾰ	φρᾰ́ζησθε	φρᾰ́ζωνται
	optative	φρᾰζοίμην	φρᾰ́ζοιο	φρᾰ́ζοιτο	φρᾰ́ζοισθον	φρᾰζοίσθην	φρᾰζοίμεθᾰ	φρᾰ́ζοισθε	φρᾰ́ζοιντο
	imperative		φρᾰ́ζου	φρᾰζέσθω	φρᾰ́ζεσθον	φρᾰζέσθων		φρᾰ́ζεσθε	φρᾰζέσθων
		active				middle/passive
infinitive		φρᾰ́ζειν				φρᾰ́ζεσθαι
participle	m	φρᾰ́ζων				φρᾰζόμενος
	f	φρᾰ́ζουσᾰ				φρᾰζομένη
	n	φρᾰ́ζον				φρᾰζόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἔφρᾰζον, ἐφρᾰζόμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔφρᾰζον	ἔφρᾰζες	ἔφρᾰζε(ν)	ἐφρᾰ́ζετον	ἐφρᾰζέτην	ἐφρᾰ́ζομεν	ἐφρᾰ́ζετε	ἔφρᾰζον
middle/ passive	indicative	ἐφρᾰζόμην	ἐφρᾰ́ζου	ἐφρᾰ́ζετο	ἐφρᾰ́ζεσθον	ἐφρᾰζέσθην	ἐφρᾰζόμεθᾰ	ἐφρᾰ́ζεσθε	ἐφρᾰ́ζοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: φρᾰ́σω, φρᾰ́σομαι, φρᾰσθήσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	φρᾰ́σω	φρᾰ́σεις	φρᾰ́σει	φρᾰ́σετον	φρᾰ́σετον	φρᾰ́σομεν	φρᾰ́σετε	φρᾰ́σουσῐ(ν)
active	optative	φρᾰ́σοιμῐ	φρᾰ́σοις	φρᾰ́σοι	φρᾰ́σοιτον	φρᾰσοίτην	φρᾰ́σοιμεν	φρᾰ́σοιτε	φρᾰ́σοιεν
middle	indicative	φρᾰ́σομαι	φρᾰ́σῃ, φρᾰ́σει	φρᾰ́σεται	φρᾰ́σεσθον	φρᾰ́σεσθον	φρᾰσόμεθᾰ	φρᾰ́σεσθε	φρᾰ́σονται
middle	optative	φρᾰσοίμην	φρᾰ́σοιο	φρᾰ́σοιτο	φρᾰ́σοισθον	φρᾰσοίσθην	φρᾰσοίμεθᾰ	φρᾰ́σοισθε	φρᾰ́σοιντο
passive	indicative	φρᾰσθήσομαι	φρᾰσθήσῃ	φρᾰσθήσεται	φρᾰσθήσεσθον	φρᾰσθήσεσθον	φρᾰσθησόμεθᾰ	φρᾰσθήσεσθε	φρᾰσθήσονται
passive	optative	φρᾰσθησοίμην	φρᾰσθήσοιο	φρᾰσθήσοιτο	φρᾰσθήσοισθον	φρᾰσθησοίσθην	φρᾰσθησοίμεθᾰ	φρᾰσθήσοισθε	φρᾰσθήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		φρᾰ́σειν			φρᾰ́σεσθαι		φρᾰσθήσεσθαι
participle	m	φρᾰ́σων			φρᾰσόμενος		φρᾰσθησόμενος
	f	φρᾰ́σουσᾰ			φρᾰσομένη		φρᾰσθησομένη
	n	φρᾰ́σον			φρᾰσόμενον		φρᾰσθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: ἔφρᾰσᾰ, ἐφρᾰσᾰ́μην, ἐφρᾰ́σθην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔφρᾰσᾰ	ἔφρᾰσᾰς	ἔφρᾰσε(ν)	ἐφρᾰ́σᾰτον	ἐφρᾰσᾰ́την	ἐφρᾰ́σᾰμεν	ἐφρᾰ́σᾰτε	ἔφρᾰσᾰν
	subjunctive	φρᾰ́σω	φρᾰ́σῃς	φρᾰ́σῃ	φρᾰ́σητον	φρᾰ́σητον	φρᾰ́σωμεν	φρᾰ́σητε	φρᾰ́σωσῐ(ν)
	optative	φρᾰ́σαιμῐ	φρᾰ́σειᾰς, φρᾰ́σαις	φρᾰ́σειε(ν), φρᾰ́σαι	φρᾰ́σαιτον	φρᾰσαίτην	φρᾰ́σαιμεν	φρᾰ́σαιτε	φρᾰ́σειᾰν, φρᾰ́σαιεν
	imperative		φρᾰ́σον	φρᾰσᾰ́τω	φρᾰ́σᾰτον	φρᾰσᾰ́των		φρᾰ́σᾰτε	φρᾰσᾰ́ντων
middle	indicative	ἐφρᾰσᾰ́μην	ἐφρᾰ́σω	ἐφρᾰ́σᾰτο	ἐφρᾰ́σᾰσθον	ἐφρᾰσᾰ́σθην	ἐφρᾰσᾰ́μεθᾰ	ἐφρᾰ́σᾰσθε	ἐφρᾰ́σᾰντο
	subjunctive	φρᾰ́σωμαι	φρᾰ́σῃ	φρᾰ́σηται	φρᾰ́σησθον	φρᾰ́σησθον	φρᾰσώμεθᾰ	φρᾰ́σησθε	φρᾰ́σωνται
	optative	φρᾰσαίμην	φρᾰ́σαιο	φρᾰ́σαιτο	φρᾰ́σαισθον	φρᾰσαίσθην	φρᾰσαίμεθᾰ	φρᾰ́σαισθε	φρᾰ́σαιντο
	imperative		φρᾰ́σαι	φρᾰσᾰ́σθω	φρᾰ́σᾰσθον	φρᾰσᾰ́σθων		φρᾰ́σᾰσθε	φρᾰσᾰ́σθων
passive	indicative	ἐφρᾰ́σθην	ἐφρᾰ́σθης	ἐφρᾰ́σθη	ἐφρᾰ́σθητον	ἐφρᾰσθήτην	ἐφρᾰ́σθημεν	ἐφρᾰ́σθητε	ἐφρᾰ́σθησᾰν
	subjunctive	φρᾰσθῶ	φρᾰσθῇς	φρᾰσθῇ	φρᾰσθῆτον	φρᾰσθῆτον	φρᾰσθῶμεν	φρᾰσθῆτε	φρᾰσθῶσῐ(ν)
	optative	φρᾰσθείην	φρᾰσθείης	φρᾰσθείη	φρᾰσθεῖτον, φρᾰσθείητον	φρᾰσθείτην, φρᾰσθειήτην	φρᾰσθεῖμεν, φρᾰσθείημεν	φρᾰσθεῖτε, φρᾰσθείητε	φρᾰσθεῖεν, φρᾰσθείησᾰν
	imperative		φρᾰ́σθητῐ	φρᾰσθήτω	φρᾰ́σθητον	φρᾰσθήτων		φρᾰ́σθητε	φρᾰσθέντων
		active			middle		passive
infinitive		φρᾰ́σαι			φρᾰ́σᾰσθαι		φρᾰσθῆναι
participle	m	φρᾰ́σᾱς			φρᾰσᾰ́μενος		φρᾰσθείς
	f	φρᾰ́σᾱσᾰ			φρᾰσᾰμένη		φρᾰσθεῖσᾰ
	n	φρᾰ́σᾰν			φρᾰσᾰ́μενον		φρᾰσθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: πέφρᾰκᾰ, πέφρᾰσμαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	πέφρᾰκᾰ	πέφρᾰκᾰς	πέφρᾰκε(ν)	πεφρᾰ́κᾰτον	πεφρᾰ́κᾰτον	πεφρᾰ́κᾰμεν	πεφρᾰ́κᾰτε	πεφρᾰ́κᾱσῐ(ν)
	subjunctive	πεφρᾰ́κω	πεφρᾰ́κῃς	πεφρᾰ́κῃ	πεφρᾰ́κητον	πεφρᾰ́κητον	πεφρᾰ́κωμεν	πεφρᾰ́κητε	πεφρᾰ́κωσῐ(ν)
	optative	πεφρᾰ́κοιμῐ, πεφρᾰκοίην	πεφρᾰ́κοις, πεφρᾰκοίης	πεφρᾰ́κοι, πεφρᾰκοίη	πεφρᾰ́κοιτον	πεφρᾰκοίτην	πεφρᾰ́κοιμεν	πεφρᾰ́κοιτε	πεφρᾰ́κοιεν
	imperative		πέφρᾰκε	πεφρᾰκέτω	πεφρᾰ́κετον	πεφρᾰκέτων		πεφρᾰ́κετε	πεφρᾰκόντων
middle/ passive	indicative	πέφρᾰσμαι	πέφρᾰσαι	πέφρᾰσται	πέφρᾰσθον	πέφρᾰσθον	πεφρᾰ́σμεθᾰ	πέφρᾰσθε	πεφρᾰ́σᾰται
	subjunctive	πεφρᾰσμένος ὦ	πεφρᾰσμένος ᾖς	πεφρᾰσμένος ᾖ	πεφρᾰσμένω ἦτον	πεφρᾰσμένω ἦτον	πεφρᾰσμένοι ὦμεν	πεφρᾰσμένοι ἦτε	πεφρᾰσμένοι ὦσῐ(ν)
	optative	πεφρᾰσμένος εἴην	πεφρᾰσμένος εἴης	πεφρᾰσμένος εἴη	πεφρᾰσμένοι εἴητον/εἶτον	πεφρᾰσμένω εἰήτην/εἴτην	πεφρᾰσμένοι εἴημεν/εἶμεν	πεφρᾰσμένοι εἴητε/εἶτε	πεφρᾰσμένοι εἴησᾰν/εἶεν
	imperative		πέφρᾰσο	πεφρᾰ́σθω	πέφρᾰσθον	πεφρᾰ́σθων		πέφρᾰσθε	πεφρᾰ́σθων
		active				middle/passive
infinitive		πεφρᾰκέναι				πεφρᾰ́σθαι
participle	m	πεφρᾰκώς				πεφρᾰσμένος
	f	πεφρᾰκυῖᾰ				πεφρᾰσμένη
	n	πεφρᾰκός				πεφρᾰσμένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Pluperfect: ἐπεφρᾰ́κειν, ἐπεφρᾰ́σμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐπεφρᾰ́κειν, ἐπεφρᾰ́κη	ἐπεφρᾰ́κεις, ἐπεφρᾰ́κης	ἐπεφρᾰ́κει(ν)	ἐπεφρᾰ́κετον	ἐπεφρᾰκέτην	ἐπεφρᾰ́κεμεν	ἐπεφρᾰ́κετε	ἐπεφρᾰ́κεσᾰν
middle/ passive	indicative	ἐπεφρᾰ́σμην	ἐπέφρᾰσο	ἐπέφρᾰστο	ἐπέφρᾰσθον	ἐπεφρᾰ́σθην	ἐπεφρᾰ́σμεθᾰ	ἐπέφρᾰσθε	ἐπεφρᾰ́σᾰτο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

φρᾰ́σις (phrásis)
φρᾰστέον (phrastéon)
φρᾰστήρ (phrastḗr)
φρᾰ́στης (phrástēs)
φρᾰστῐκός (phrastikós)
φρᾰ́στωρ (phrástōr)
Θεόφραστος (Theóphrastos)