βγαίνω

Greek

Etymology

From Byzantine Greek ἐβγαίνω (ebgaínō), from Ancient Greek ἐκβαίνω (ekbaínō, “go out”): ἐκ- (ek-, “out”) + βαίνω (baínō, “to go”)

Verb

βγαίνω • (vgaíno) (simple past βγήκα, passive -)

Conjugation

βγαίνω

	Present →	Imperfect →	Continuous future →	Continuous subjunctive →	Imperative →
1s	βγαίνω	έβγαινα	θα βγαίνω	να βγαίνω
2s	βγαίνεις	έβγαινες	θα βγαίνεις	να βγαίνεις	βγαίνε
3s	βγαίνει	έβγαινε	θα βγαίνει	να βγαίνει

1p	βγαίνουμε, βγαίνομε	βγαίναμε	θα βγαίνουμε, βγαίνομε	να βγαίνουμε, βγαίνομε
2p	βγαίνετε	βγαίνατε	θα βγαίνετε	να βγαίνετε	βγαίνετε
3p	βγαίνουν, βγαίνουνε	έβγαιναν, βγαίναν, βγαίνανε	θα βγαίνουν, βγαίνουνε	να βγαίνουν, βγαίνουνε

	Dependent ^†	Simple past →	Simple future →	Simple subjunctive →	Imperative →
1s	βγω	βγήκα	θα βγω	να βγω
2s	βγεις	βγήκες	θα βγεις	να βγεις	βγες, έβγα
3s	βγει	βγήκε	θα βγει	να βγει

1p	βγούμε	βγήκαμε	θα βγούμε	να βγούμε
2p	βγείτε	βγήκατε	θα βγείτε	να βγείτε	βγείτε, βγέστε
3p	βγουν, βγούνε	βγήκαν, βγήκανε	θα βγουν, βγούνε	να βγουν, βγούνε

	Perfect →	Pluperfect →	Future perfect →	Subjunctive →
1s	έχω βγει	είχα βγει	θα έχω βγει	να έχω βγει
2s	έχεις βγει	είχες βγει	θα έχεις βγει	να έχεις βγει
3s	έχει βγει	είχε βγει	θα έχει βγει	να έχει βγει

1p	έχουμε βγει	είχαμε βγει	θα έχουμε βγει	να έχουμε βγει
2p	έχετε βγει	είχατε βγει	θα έχετε βγει	να έχετε βγει
3p	έχουν βγει	είχαν βγει	θα έχουν βγει	να έχουν βγει

	Alternative** perfect:	είμαι (είσαι, είναι) βγαλμένος; είμαστε (είστε, είναι) βγαλμένοι
	pluperfect:	ήμουν (ήσουν, ήταν) βγαλμένος; ήμαστε (ήσαστε, ήταν) βγαλμένοι
	future perfect:	θα είμαι (θα είσαι, θα είναι) βγαλμένος; θα είμαστε (θα είστε, θα είναι) βγαλμένοι
	subjunctive:	να είμαι (να είσαι, να είναι) βγαλμένος; να είμαστε (να είστε, να είναι) βγαλμένοι

	Participle:	βγαίνοντας	Non-finite ^‡	βγει	109, 1e

	The simple future form is sometimes stressed thus: θά βγω, etc This table is templatised, some forms shown may be rare or non-existent. Multiple forms are usually shown in order of reducing frequency. † The dependent is not used alone, it is used to form future simple, perfective subjunctive and other forms. ‡ The non-finite or aorist infinitive form is the same as the 3rd person singular dependent form, used with the auxiliary verb έχω (écho) it produces perfect tense forms.

Synonyms

φεύγω (févgo, “to leave, depart”)
αφήνω (afíno, “to leave, let go, abandon”)

Antonyms

μπαίνω (baíno)

Derived terms

βγαίνω αληθινός (vgaíno alithinós, “to come true”)

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.