βαίνω

Ancient Greek

Alternative forms

βάσκω (báskō) – Homeric

Etymology

The present stem is from Proto-Hellenic *gʷəňňō, from Proto-Indo-European *gʷm̥yéti, from zero-grade of *gʷem- + *-yéti. Cognates include Old English cuman (English come), Latin veniō, and Sanskrit गच्छति (gacchati).

The aorist ἔβην (ébēn), as well as the other tense-forms whose stems do not contain ν (n), is from Proto-Indo-European *gʷeh₂-.

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /baí̯.nɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈbɛ.no/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈβɛ.no/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈve.no/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈve.no/

Verb

βαίνω • (baínō)

(intransitive) to go, step, move on foot
(transitive) to mount (a chariot)
(intransitive) to depart, go away
1. (euphemistic) to die
perfect βέβηκα (bébēka): (intransitive) to stand, be somewhere
- 458 BCE, Aeschylus, Agamemnon 36
  Βοῦς ἐπὶ γλώσσῃ μέγας βέβηκεν.
  Boûs epì glṓssēi mégas bébēken.
  A great ox stands on my tongue.
1. (copulative) to be [+adverb = something]
2. εὖ (eû) βεβηκώς (bebēkṓs) well off
3. (geometry) to stand on a base
future βήσω (bḗsō) and aorist ἔβησα (ébēsa): (causative) to make someone dismount

Inflection

Present: βαίνω, βαίνομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	βαίνω	βαίνεις	βαίνει	βαίνετον	βαίνετον	βαίνομεν	βαίνετε	βαίνουσῐ(ν)
	subjunctive	βαίνω	βαίνῃς	βαίνῃ	βαίνητον	βαίνητον	βαίνωμεν	βαίνητε	βαίνωσῐ(ν)
	optative	βαίνοιμῐ	βαίνοις	βαίνοι	βαίνοιτον	βαινοίτην	βαίνοιμεν	βαίνοιτε	βαίνοιεν
	imperative		βαῖνε	βαινέτω	βαίνετον	βαινέτων		βαίνετε	βαινόντων
middle/ passive	indicative	βαίνομαι	βαίνῃ, βαίνει	βαίνεται	βαίνεσθον	βαίνεσθον	βαινόμεθᾰ	βαίνεσθε	βαίνονται
	subjunctive	βαίνωμαι	βαίνῃ	βαίνηται	βαίνησθον	βαίνησθον	βαινώμεθᾰ	βαίνησθε	βαίνωνται
	optative	βαινοίμην	βαίνοιο	βαίνοιτο	βαίνοισθον	βαινοίσθην	βαινοίμεθᾰ	βαίνοισθε	βαίνοιντο
	imperative		βαίνου	βαινέσθω	βαίνεσθον	βαινέσθων		βαίνεσθε	βαινέσθων
		active				middle/passive
infinitive		βαίνειν				βαίνεσθαι
participle	m	βαίνων				βαινόμενος
	f	βαίνουσᾰ				βαινομένη
	n	βαῖνον				βαινόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἔβαινον, ἐβαινόμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔβαινον	ἔβαινες	ἔβαινε(ν)	ἐβαίνετον	ἐβαινέτην	ἐβαίνομεν	ἐβαίνετε	ἔβαινον
middle/ passive	indicative	ἐβαινόμην	ἐβαίνου	ἐβαίνετο	ἐβαίνεσθον	ἐβαινέσθην	ἐβαινόμεθᾰ	ἐβαίνεσθε	ἐβαίνοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: βήσω, βήσομαι, -βᾰθήσομαι (active only causal)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	βήσω	βήσεις	βήσει	βήσετον	βήσετον	βήσομεν	βήσετε	βήσουσῐ(ν)
active	optative	βήσοιμῐ	βήσοις	βήσοι	βήσοιτον	βησοίτην	βήσοιμεν	βήσοιτε	βήσοιεν
middle	indicative	βήσομαι	βήσῃ, βήσει	βήσεται	βήσεσθον	βήσεσθον	βησόμεθᾰ	βήσεσθε	βήσονται
middle	optative	βησοίμην	βήσοιο	βήσοιτο	βήσοισθον	βησοίσθην	βησοίμεθᾰ	βήσοισθε	βήσοιντο
passive	indicative	-βᾰθήσομαι	-βᾰθήσῃ	-βᾰθήσεται	-βᾰθήσεσθον	-βᾰθήσεσθον	-βᾰθησόμεθᾰ	-βᾰθήσεσθε	-βᾰθήσονται
passive	optative	-βᾰθησοίμην	-βᾰθήσοιο	-βᾰθήσοιτο	-βᾰθήσοισθον	-βᾰθησοίσθην	-βᾰθησοίμεθᾰ	-βᾰθήσοισθε	-βᾰθήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		βήσειν			βήσεσθαι		-βᾰθήσεσθαι
participle	m	βήσων			βησόμενος		-βᾰθησόμενος
	f	βήσουσᾰ			βησομένη		-βᾰθησομένη
	n	βῆσον			βησόμενον		-βᾰθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: βᾱσέω, βᾱσέομαι (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	βᾱσέω	βᾱσέεις	βᾱσέει	βᾱσέετον	βᾱσέετον	βᾱσέομεν	βᾱσέετε	βᾱσέουσῐ(ν)
active	optative	βᾱσέοιμῐ	βᾱσέοις	βᾱσέοι	βᾱσέοιτον	βᾱσεοίτην	βᾱσέοιμεν	βᾱσέοιτε	βᾱσέοιεν
middle	indicative	βᾱσέομαι	βᾱσέεαι	βᾱσέεται	βᾱσέεσθον	βᾱσέεσθον	βᾱσεόμεθᾰ	βᾱσέεσθε	βᾱσέονται
middle	optative	βᾱσεοίμην	βᾱσέοιο	βᾱσέοιτο	βᾱσέοισθον	βᾱσεοίσθην	βᾱσεοίμεθᾰ	βᾱσέοισθε	βᾱσέοιντο
		active			middle
infinitive		βᾱσέειν			βᾱσέεσθαι
participle	m	βᾱσέων			βᾱσεόμενος
	f	βᾱσέουσᾰ			βᾱσεομένη
	n	βᾱσέον			βᾱσεόμενον
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: βᾱσέω, βᾱσέομαι (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	βᾱσέω	βᾱσεῖς	βᾱσεῖ	βᾱσεῖτον	βᾱσεῖτον	βᾱσέομεν	βᾱσεῖτε	βᾱσέουσῐ(ν)
active	optative	βᾱσέοιμι	βᾱσέοις	βᾱσέοι	βᾱσέοιτον	βᾱσεοίτην	βᾱσέοιμεν	βᾱσέοιτε	βᾱσέοιεν
middle	indicative	βᾱσέομαι	βᾱσεῖαι	βᾱσεῖται	βᾱσεῖσθον	βᾱσεῖσθον	βᾱσεόμεθᾰ	βᾱσεῖσθε	βᾱσέονται
middle	optative	βᾱσεοίμην	βᾱσέοιο	βᾱσέοιτο	βᾱσέοισθον	βᾱσεοίσθην	βᾱσεοίμεθᾰ	βᾱσέοισθε	βᾱσέοιντο
		active			middle
infinitive		βᾱσεῖν			βᾱσεῖσθαι
participle	m	βᾱσέων			βᾱσεόμενος
	f	βᾱσέουσᾰ			βᾱσεομένη
	n	βᾱσέον			βᾱσεόμενον
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: ἔβην/ἔβαν

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔβην/ἔβαν	ἔβης	ἔβη	ἔβητον	ἐβήτην	ἔβημεν	ἔβητε	ἔβην/ἔβαν
	subjunctive	βῶ	βῇς	βῇ	βῆτον	βῆτον	βῶμεν	βῆτε	βῶσῐ(ν)
	optative	βαίην	βαίης	βαίη	βαῖτον, βαίητον	βαίτην, βαιήτην	βαῖμεν, βαίημεν	βαῖτε, βαίητε	βαῖεν, βαίησᾰν
	imperative		βῆθῐ	βήτω	βῆτον	βήτων		βῆτε	βᾰ́ντων
		active
infinitive		βῆναι
participle	m	βᾱ́ς
	f	βᾶσᾰ
	n	βᾰ́ν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: βῆν/βάν (Epic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	βῆν/βάν	βῆς	βῆ	βῆτον	βήτην	βῆμεν	βῆτε	βῆν/βάν
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: -εβᾰ́θην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
passive	indicative	-εβᾰ́θην	-εβᾰ́θης	-εβᾰ́θη	-εβᾰ́θητον	-εβᾰθήτην	-εβᾰ́θημεν	-εβᾰ́θητε	-εβᾰ́θησᾰν
	subjunctive	-βᾰθῶ	-βᾰθῇς	-βᾰθῇ	-βᾰθῆτον	-βᾰθῆτον	-βᾰθῶμεν	-βᾰθῆτε	-βᾰθῶσῐ(ν)
	optative	-βᾰθείην	-βᾰθείης	-βᾰθείη	-βᾰθεῖτον, -βᾰθείητον	-βᾰθείτην, -βᾰθειήτην	-βᾰθεῖμεν, -βᾰθείημεν	-βᾰθεῖτε, -βᾰθείητε	-βᾰθεῖεν, -βᾰθείησᾰν
	imperative		-βᾰ́θητῐ	-βᾰθήτω	-βᾰ́θητον	-βᾰθήτων		-βᾰ́θητε	-βᾰθέντων
							passive
infinitive							-βᾰθῆναι
participle	m						-βᾰθείς
	f						-βᾰθεῖσᾰ
	n						-βᾰθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: -εβάνθην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
passive	indicative	-εβάνθην	-εβάνθης	-εβάνθη	-εβάνθητον	-εβανθήτην	-εβάνθημεν	-εβάνθητε	-εβάνθησᾰν
	subjunctive	-βανθῶ	-βανθῇς	-βανθῇ	-βανθῆτον	-βανθῆτον	-βανθῶμεν	-βανθῆτε	-βανθῶσῐ(ν)
	optative	-βανθείην	-βανθείης	-βανθείη	-βανθεῖτον, -βανθείητον	-βανθείτην, -βανθειήτην	-βανθεῖμεν, -βανθείημεν	-βανθεῖτε, -βανθείητε	-βανθεῖεν, -βανθείησᾰν
	imperative		-βάνθητῐ	-βανθήτω	-βάνθητον	-βανθήτων		-βάνθητε	-βανθέντων
							passive
infinitive							-βανθῆναι
participle	m						-βανθείς
	f						-βανθεῖσᾰ
	n						-βανθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: ἔβησᾰ, ἐβησᾰ́μην (causal)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔβησᾰ	ἔβησᾰς	ἔβησε(ν)	ἐβήσᾰτον	ἐβησᾰ́την	ἐβήσᾰμεν	ἐβήσᾰτε	ἔβησᾰν
	subjunctive	βήσω	βήσῃς	βήσῃ	βήσητον	βήσητον	βήσωμεν	βήσητε	βήσωσῐ(ν)
	optative	βήσαιμῐ	βήσειᾰς, βήσαις	βήσειε(ν), βήσαι	βήσαιτον	βησαίτην	βήσαιμεν	βήσαιτε	βήσειᾰν, βήσαιεν
	imperative		βῆσον	βησᾰ́τω	βήσᾰτον	βησᾰ́των		βήσᾰτε	βησᾰ́ντων
middle	indicative	ἐβησᾰ́μην	ἐβήσω	ἐβήσᾰτο	ἐβήσᾰσθον	ἐβησᾰ́σθην	ἐβησᾰ́μεθᾰ	ἐβήσᾰσθε	ἐβήσᾰντο
	subjunctive	βήσωμαι	βήσῃ	βήσηται	βήσησθον	βήσησθον	βησώμεθᾰ	βήσησθε	βήσωνται
	optative	βησαίμην	βήσαιο	βήσαιτο	βήσαισθον	βησαίσθην	βησαίμεθᾰ	βήσαισθε	βήσαιντο
	imperative		βῆσαι	βησᾰ́σθω	βήσᾰσθον	βησᾰ́σθων		βήσᾰσθε	βησᾰ́σθων
		active			middle
infinitive		βῆσαι			βήσᾰσθαι
participle	m	βήσᾱς			βησᾰ́μενος
	f	βήσᾱσᾰ			βησᾰμένη
	n	βῆσᾰν			βησᾰ́μενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: βέβηκᾰ, -βέβᾰμαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	βέβηκᾰ	βέβηκᾰς	βέβηκε(ν)	βεβήκᾰτον	βεβήκᾰτον	βεβήκᾰμεν	βεβήκᾰτε	βεβήκᾱσῐ(ν)
	subjunctive	βεβήκω	βεβήκῃς	βεβήκῃ	βεβήκητον	βεβήκητον	βεβήκωμεν	βεβήκητε	βεβήκωσῐ(ν)
	optative	βεβήκοιμῐ, βεβηκοίην	βεβήκοις, βεβηκοίης	βεβήκοι, βεβηκοίη	βεβήκοιτον	βεβηκοίτην	βεβήκοιμεν	βεβήκοιτε	βεβήκοιεν
	imperative		βέβηκε	βεβηκέτω	βεβήκετον	βεβηκέτων		βεβήκετε	βεβηκόντων
middle/ passive	indicative	-βέβᾰμαι	-βέβᾰσαι	-βέβᾰται	-βέβᾰσθον	-βέβᾰσθον	-βεβᾰ́μεθᾰ	-βέβᾰσθε	-βέβᾰνται
	subjunctive	-βεβᾰμένος ὦ	-βεβᾰμένος ᾖς	-βεβᾰμένος ᾖ	-βεβᾰμένω ἦτον	-βεβᾰμένω ἦτον	-βεβᾰμένοι ὦμεν	-βεβᾰμένοι ἦτε	-βεβᾰμένοι ὦσῐ(ν)
	optative	-βεβᾰμένος εἴην	-βεβᾰμένος εἴης	-βεβᾰμένος εἴη	-βεβᾰμένοι εἴητον/εἶτον	-βεβᾰμένω εἰήτην/εἴτην	-βεβᾰμένοι εἴημεν/εἶμεν	-βεβᾰμένοι εἴητε/εἶτε	-βεβᾰμένοι εἴησᾰν/εἶεν
	imperative		-βέβᾰσο	-βεβᾰ́σθω	-βέβᾰσθον	-βεβᾰ́σθων		-βέβᾰσθε	-βεβᾰ́σθων
		active				middle/passive
infinitive		βεβηκέναι				-βεβᾰ́σθαι
participle	m	βεβηκώς				-βεβᾰμένος
	f	βεβηκυῖᾰ				-βεβᾰμένη
	n	βεβηκός				-βεβᾰμένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: βέβᾱκᾰ, -βέβᾰμαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	βέβᾱκᾰ	βέβᾱκᾰς	βέβᾱκε(ν)	βεβᾱ́κᾰτον	βεβᾱ́κᾰτον	βεβᾱ́κᾰμεν	βεβᾱ́κᾰτε	βεβᾱ́κᾱσῐ(ν)
	subjunctive	βεβᾱ́κω	βεβᾱ́κῃς	βεβᾱ́κῃ	βεβᾱ́κητον	βεβᾱ́κητον	βεβᾱ́κωμεν	βεβᾱ́κητε	βεβᾱ́κωσῐ(ν)
	optative	βεβᾱ́κοιμῐ, βεβᾱκοίην	βεβᾱ́κοις, βεβᾱκοίης	βεβᾱ́κοι, βεβᾱκοίη	βεβᾱ́κοιτον	βεβᾱκοίτην	βεβᾱ́κοιμεν	βεβᾱ́κοιτε	βεβᾱ́κοιεν
	imperative		βέβᾱκε	βεβᾱκέτω	βεβᾱ́κετον	βεβᾱκέτων		βεβᾱ́κετε	βεβᾱκόντων
middle/ passive	indicative	-βέβᾰμαι	-βέβᾰσαι	-βέβᾰται	-βέβᾰσθον	-βέβᾰσθον	-βεβᾰ́μεθᾰ	-βέβᾰσθε	-βέβᾰνται
	subjunctive	-βεβᾰμένος ὦ	-βεβᾰμένος ᾖς	-βεβᾰμένος ᾖ	-βεβᾰμένω ἦτον	-βεβᾰμένω ἦτον	-βεβᾰμένοι ὦμεν	-βεβᾰμένοι ἦτε	-βεβᾰμένοι ὦσῐ(ν)
	optative	-βεβᾰμένος εἴην	-βεβᾰμένος εἴης	-βεβᾰμένος εἴη	-βεβᾰμένοι εἴητον/εἶτον	-βεβᾰμένω εἰήτην/εἴτην	-βεβᾰμένοι εἴημεν/εἶμεν	-βεβᾰμένοι εἴητε/εἶτε	-βεβᾰμένοι εἴησᾰν/εἶεν
	imperative		-βέβᾰσο	-βεβᾰ́σθω	-βέβᾰσθον	-βεβᾰ́σθων		-βέβᾰσθε	-βεβᾰ́σθων
		active				middle/passive
infinitive		βεβᾱκέναι				-βεβᾰ́σθαι
participle	m	βεβᾱκώς				-βεβᾰμένος
	f	βεβᾱκυῖᾰ				-βεβᾰμένη
	n	βεβᾱκός				-βεβᾰμένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect:

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative								βεβᾰ́ᾱσῐ/βεβᾶσῐ
	subjunctive								βεβῶσῐ
	optative
	imperative
		active
infinitive		βεβᾰ́μεν/βεβᾰ́ναι
participle	m	βεβᾰώς/βεβώς
	f	βεβᾰυῖᾰ/βεβῶσᾰ
	n
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Pluperfect: ἐβεβήκειν, ἐβεβᾰ́μην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐβεβήκειν, ἐβεβήκη	ἐβεβήκεις, ἐβεβήκης	ἐβεβήκει(ν)	ἐβεβήκετον	ἐβεβηκέτην	ἐβεβήκεμεν	ἐβεβήκετε	ἐβεβήκεσᾰν
middle/ passive	indicative	ἐβεβᾰ́μην	ἐβέβᾰσο	ἐβέβᾰτο	ἐβέβᾰσθον	ἐβεβᾰ́σθην	ἐβεβᾰ́μεθᾰ	ἐβέβᾰσθε	ἐβέβᾰντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Pluperfect: βεβήκειν, βεβᾰ́μην (Epic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	βεβήκειν, βεβήκη	βεβήκεις, βεβήκης	βεβήκει(ν)	βεβήκετον	βεβηκέτην	βεβήκεμεν	βεβήκετε	βεβήκεσᾰν/βέβᾰσᾰν
middle/ passive	indicative	βεβᾰ́μην	βέβᾰσο	βέβᾰτο	βέβᾰσθον	βεβᾰ́σθην	βεβᾰ́μεθᾰ	βέβᾰσθε	βέβᾰντο
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

-βάτης m (-bátēs), -βάτις f (-bátis)
-βασία f (-basía)
-βατέω (-batéō)
and more than 80 compounds for -βαίνω at perseus.tuftus.edu

Descendants

Greek: βαίνω (vaíno)
Translingual: Anopsibaena, Cephalobaena, Halobaena, Mesobaena, Tetrabaena, Thermosbaena

References

βαίνω in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
βαίνω in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
βαίνω in Autenrieth, Georg (1891) A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
βαίνω in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
βαίνω in Cunliffe, Richard J. (1924) A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
βαίνω in the Diccionario Griego–Español en línea (2006–2018)
βαίνω in Slater, William J. (1969) Lexicon to Pindar, Berlin: Walter de Gruyter

Greek

Etymology

From Ancient Greek βαίνω.

Pronunciation

IPA^(key): /ˈveno/
Hyphenation: βαί‧νω

Verb

βαίνω • (vaíno) found only in the imperfective tenses only active voice

(formal) develop, go on (used in set phrases)
η κρίση βαίνει προς εκτόνωση ― i krísi vaínei pros ektónosi ― the crisis heads toward a détente

όλα βαίνουν καλώς ― óla vaínoun kalós ― all is/goes well

Conjugation

βαίνω

	Active voice ➤ — Imperfective aspect ➤
Indicative mood ➤	Present ➤	Imperfect ➤	Future continuous ➤
1 sg	βαίνω	έβαινα	θα βαίνω
2 sg	βαίνεις	έβαινες	θα βαίνεις
3 sg	βαίνει	έβαινε	θα βαίνει

1 pl	βαίνουμε[-ομε]	βαίναμε	θα βαίνουμε[ -ομε]
2 pl	βαίνετε	βαίνατε	θα βαίνετε
3 pl	βαίνουν(ε)	έβαιναν, βαίναν(ε)	θα βαίνουν(ε)


Subjunctive mood ➤	Formed using present tense from above with a particle (να, ας, όταν, …).

Imperative mood ➤	2 sg	2 pl
Imperfective aspect	—	βαίνετε

Other forms	Present participle ➤
	βαίνοντας ➤


Notes	• (…) optional or informal. […] rare. {…} learned, archaic. • Multiple forms are shown in order of reducing frequency. • Periphrastic imperative forms may be produced using the subjunctive.

Related terms

Suffixes:

-βάτης m (-vátis), -βάτισσα f (-vátissa), -βάτιδα f (-vátida)
- -βάτις f (-vátis) (archaic)
-βασία f (-vasía)
-βατώ (-vató)

Related compounds:

ανεβαίνω (anevaíno) (from ἀναβαίνω)
ανεβοκατεβαίνω (anevokatevaíno)
αντιβαίνω (antivaíno)
αποβαίνω (apovaíno)
βγαίνω (vgaíno) (from ἐκβαίνω)
διαβαίνω (diavaíno)
επεμβαίνω (epemvaíno)
επιβαίνω (epivaíno)
επισυμβαίνει (episymvaínei) (in 3rd person)
κατεβαίνω (katevaíno) (from καταβαίνω)

μεταβαίνω (metavaíno)
μπαίνω (baíno) (from ἐμβαίνω)
παραβαίνω (paravaíno)
παρεκβαίνω (parekvaíno)
παρεμβαίνω (paremvaíno)
περνοδιαβαίνω (pernodiavaíno)
προβαίνω (provaíno)
συμβαίνει (symvaínei) (in 3rd person)
υπερβαίνω (ypervaíno)

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.