ένας

Greek

From Byzantine Greek ἕνας (hénas), from ἕνα (héna) the accusative of εἷς (heîs).

IPA^(key): [ˈe̞nas]

ένας • (énas) m

The indefinite article

gender	m	f	n
nominative	ένας	μια, μία ¹	ένα
genitive	ενός	μιας, μίας ¹	ενός
accusative	ένα(ν) ²	μια, μία ¹	ένα
1. These emphatic forms stress singularity. 2. The final "ν" is preserved solely before vowels, and the plosive/affricate consonants: κ, π, τ, ξ, ψ, μπ, ντ, γκ, τσ, τζ

ένας • (énas) m

The numeral one

gender	m	f	n
nominative	ένας	μια, μία¹	ένα
genitive	ενός	μιας, μίας ¹	ενός
accusative	ένα, έναν²	μια, μία¹, μιαν², μίαν¹⁺²	ένα
1. These are emphatic forms that stress singularity. 2. These forms are optional alternatives used before vowels or the consonants: π, μπ, τ, ντ, κ, γγ, γκ.