wedden
Dutch
Etymology
From Middle Dutch wedden, from Old Dutch *weddon, from Frankish *weddōn, *wadjōn, from Proto-Germanic *wadjōną. Cognate with Low German wedden, West Frisian wedzje, German wetten, English wed, Danish vædde, Icelandic veðja.
Pronunciation
Audio (file)
Verb
wedden
- (intransitive) to wager, to bet, to accept a gamble
- Je mag nooit wedden voor meer dan je je kan veroorloven te verliezen.
- You should never bet for more than you can afford to lose.
- Je mag nooit wedden voor meer dan je je kan veroorloven te verliezen.
Inflection
| Inflection of wedden (weak) | ||||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | wedden | |||
| past singular | wedde | |||
| past participle | gewed | |||
| infinitive | wedden | |||
| gerund | wedden n | |||
| verbal noun | — | |||
| present tense | past tense | |||
| 1st person singular | wed | wedde | ||
| 2nd person sing. (jij) | wedt | wedde | ||
| 2nd person sing. (u) | wedt | wedde | ||
| 2nd person sing. (gij) | wedt | wedde | ||
| 3rd person singular | wedt | wedde | ||
| plural | wedden | wedden | ||
| subjunctive sing.1 | wedde | wedde | ||
| subjunctive plur.1 | wedden | wedden | ||
| imperative sing. | wed | |||
| imperative plur.1 | wedt | |||
| participles | weddend | gewed | ||
| 1) Archaic. | ||||
Derived terms
Derived terms
- weddenschap, weddingschap
- wedder m
- gewed n
- verwedden (verb)
- weddement n
- weddening
- weddenis
- wedderatie
- wedderij
- wedding
Noun
wedden
- Plural form of wedde
Anagrams
Middle English
Etymology
From Old English weddian.
Verb
wedden
Descendants
- English: wed
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.