voorzijn

Dutch

Etymology

From voor +‎ zijn.

Verb

voorzijn

  1. (transitive) to precede, to get to a place before (someone else)

Inflection

Inflection of voorzijn (irregular, suppletive, separable)
infinitive voorzijn
past singular was voor
past participle voorgeweest
infinitive voorzijn
gerund voorzijn n
verbal noun —
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular ben voor was voor voorben voorwas
2nd person sing. (jij) bent voor was voor voorbent voorwas
2nd person sing. (u) bent voor, is voor was voor voorbent, vooris voorwas
2nd person sing. (gij) zijt voor waart voor voorzijt voorwaart
3rd person singular is voor was voor vooris voorwas
plural zijn voor waren voor voorzijn voorwaren
subjunctive sing.1 zij voor ware voor voorzij voorware
subjunctive plur.1 zijn voor waren voor voorzijn voorwaren
imperative sing. wees voor, ben voor
imperative plur.1 weest voor, zijt voor
participles voorzijnd voorgeweest
1) Archaic.

Anagrams

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.