vlieten

Dutch

Etymology

From Middle Dutch vlieten, from Old Dutch fliotan, from Proto-Germanic *fleutaną.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈvli.tə(n)/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -itən

Verb

vlieten

  1. to flow

Inflection

Inflection of vlieten (strong class 2)
infinitive vlieten
past singular vloot
past participle gevloten
infinitive vlieten
gerund vlieten n
verbal noun —
present tense past tense
1st person singular vliet vloot
2nd person sing. (jij) vliet vloot
2nd person sing. (u) vliet vloot
2nd person sing. (gij) vliet vloot
3rd person singular vliet vloot
plural vlieten vloten
subjunctive sing.1 vliete vlote
subjunctive plur.1 vlieten vloten
imperative sing. vliet
imperative plur.1 vliet
participles vlietend gevloten
1) Archaic.

Noun

vlieten

  1. Plural form of vliet

Middle Dutch

Etymology

From Old Dutch fliotan, from Proto-Germanic *fleutaną.

Verb

vlieten

  1. to flow
  2. to float
  3. to swim
  4. to travel over water (by boat)

Inflection

Strong class 2
Infinitive vlieten
3rd sg. past vlôot
3rd pl. past vlōten
Past participle gevlōten
Infinitive vlieten
In genitive vlietens
In dative vlietene
Indicative Present Past
1st singular vliete vlôot
2nd singular vliets, vlietes vlōots, vlōtes
3rd singular vliet, vlietet vlôot
1st plural vlieten vlōten
2nd plural vliet, vlietet vlōot, vlōtet
3rd plural vlieten vlōten
Subjunctive Present Past
1st singular vliete vlōte
2nd singular vliets, vlietes vlōtes
3rd singular vliete vlōte
1st plural vlieten vlōten
2nd plural vliet, vlietet vlōtet
3rd plural vlieten vlōten
Imperative Present
Singular vliet, vliete
Plural vliet, vlietet
Present Past
Participle vlietende gevlōten

Descendants

Further reading

  • “vlieten”, in Vroegmiddelnederlands Woordenboek, 2000
  • “vlieten”, in Middelnederlandsch Woordenboek, 1929
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.