vinibua
Latin
Etymology
Compound of vīnum (“wine”) + Proto-Indo-European root meaning to drink
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /wiːˈni.bu.a/, [wiːˈnɪ.bʊ.a]
Noun
vīnibua f (genitive vīnibuae); first declension
Inflection
First declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | vīnibua | vīnibuae |
| genitive | vīnibuae | vīnibuārum |
| dative | vīnibuae | vīnibuīs |
| accusative | vīnibuam | vīnibuās |
| ablative | vīnibuā | vīnibuīs |
| vocative | vīnibua | vīnibuae |
References
- vinibua in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- vinibua in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.