vador
Latin
Etymology 1
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ˈwa.dor/, [ˈwa.dɔr]
Verb
vador (present infinitive vadārī, perfect active vadātus sum); first conjugation, deponent
- To put under bail to appear in court
- (in passive constructions) to bind, pledge, or obligate to do something in general
Inflection
| Conjugation of vador (first conjugation, deponent) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| indicative | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | vador | vadāris, vadāre | vadātur | vadāmur | vadāminī | vadantur |
| imperfect | vadābar | vadābāris, vadābāre | vadābātur | vadābāmur | vadābāminī | vadābantur | |
| future | vadābor | vadāberis, vadābere | vadābitur | vadābimur | vadābiminī | vadābuntur | |
| perfect | vadātus + present active indicative of sum | ||||||
| pluperfect | vadātus + imperfect active indicative of sum | ||||||
| future perfect | vadātus + future active indicative of sum | ||||||
| subjunctive | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | vader | vadēris, vadēre | vadētur | vadēmur | vadēminī | vadentur |
| imperfect | vadārer | vadārēris, vadārēre | vadārētur | vadārēmur | vadārēminī | vadārentur | |
| perfect | vadātus + present active subjunctive of sum | ||||||
| pluperfect | vadātus + imperfect active subjunctive of sum | ||||||
| imperative | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | — | vadāre | — | — | vadāminī | — |
| future | — | vadātor | vadātor | — | — | vadantor | |
| non-finite forms | active | passive | |||||
| present | perfect | future | present | perfect | future | ||
| infinitives | vadārī, vadārier1 | vadātus esse | vadātūrus esse | — | — | — | |
| participles | vadāns | vadātus | vadātūrus | — | — | vadandus | |
| verbal nouns | gerund | supine | |||||
| nominative | genitive | dative/ablative | accusative | accusative | ablative | ||
| vadārī, vadārier1 | vadandī | vadandō | vadandum | vadātum | vadātū | ||
1The present passive infinitive in -ier is a rare poetic form which is attested for this verb.
Etymology 2
See etymology on the main entry.
Verb
vador
- first-person singular present passive indicative of vadō
References
- vador in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- vador in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- vador in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.