uitgaan

Afrikaans

Etymology

From Dutch uitgaan.

Verb

uitgaan (present gaan uit, present participle uitgaande, past participle uitgegaan)

  1. go out; exit

Antonyms

Dutch

Etymology

uit +‎ gaan

Pronunciation

  • audio(file)
  • IPA(key): /ˈœy̯txaːn/

Verb

uitgaan

  1. to go out
  2. to turn off
  3. to expire, to break up (of a relationship)

Inflection

Inflection of uitgaan (strong class 7, irregular, separable)
infinitive uitgaan
past singular ging uit
past participle uitgegaan
infinitive uitgaan
gerund uitgaan n
verbal noun —
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular ga uit ging uit uitga uitging
2nd person sing. (jij) gaat uit ging uit uitgaat uitging
2nd person sing. (u) gaat uit ging uit uitgaat uitging
2nd person sing. (gij) gaat uit gingt uit uitgaat uitgingt
3rd person singular gaat uit ging uit uitgaat uitging
plural gaan uit gingen uit uitgaan uitgingen
subjunctive sing.1 ga uit ginge uit uitga uitginge
subjunctive plur.1 gaan uit gingen uit uitgaan uitgingen
imperative sing. ga uit
imperative plur.1 gaat uit
participles uitgaand uitgegaan
1) Archaic.

Derived terms

Anagrams

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.