stjarna
See also: stjärna
Icelandic
Etymology
From Old Norse stjarna, from Proto-Germanic *sternǭ, from Proto-Indo-European *h₂stḗr.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈstjartna/
- Rhymes: -artna
Noun
stjarna f (genitive singular stjörnu, nominative plural stjörnur)
Declension
declension of stjarna
| f-w1 | singular | plural | ||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative | stjarna | stjarnan | stjörnur | stjörnurnar |
| accusative | stjörnu | stjörnuna | stjörnur | stjörnurnar |
| dative | stjörnu | stjörnunni | stjörnum | stjörnunum |
| genitive | stjörnu | stjörnunnar | stjarna | stjarnanna |
Derived terms
- sæstjarna
- barnastjarna
- halastjarna
- reikistjarna
- fastastjarna
- sólstjarna
- stjörnufælni
- pólstjarna
- sprengistjarna
Old Norse
Etymology
From Proto-Germanic *sternǭ (“star”), from Proto-Indo-European *h₂stḗr (“star”). Cognate with Old English steorra, Old Frisian stēra, Old Saxon sterro, Old Dutch sterno, sterro, Old High German sterno, sterro, Gothic 𐍃𐍄𐌰𐌹𐍂𐌽𐍉 (stairnō).
Noun
stjarna f (genitive stjǫrnu, plural stjǫrnur)
Declension
Declension of stjarna (weak ōn-stem)
| feminine | singular | plural | ||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative | stjarna | stjarnan | stjǫrnur | stjǫrnurnar |
| accusative | stjǫrnu | stjǫrnuna | stjǫrnur | stjǫrnurnar |
| dative | stjǫrnu | stjǫrnunni | stjǫrnum | stjǫrnunum |
| genitive | stjǫrnu | stjǫrnunnar | stjarnna | stjarnnanna |
Descendants
References
- stjarna in Geir T. Zoëga (1910) A Concise Dictionary of Old Icelandic, Oxford: Clarendon Press
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.