sprzeczność

Polish

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈspʂɛt͡ʂ.nɔɕt͡ɕ/

Noun

sprzeczność f

  1. opposition

Declension

  1. sprzeciw - n. opposition
  2. sprzeciwiać się, sprzeciwić się v. to oppose, object
  3. sprzeczać się - v. to argue
  4. sprzeczka - n. argument
  5. sprzecznie - adv. contrary
  6. sprzeczny - adj. condradictory
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.