sprzeciw

Polish

Noun

sprzeciw m inan

objection, counterargument

Declension

declension of sprzeciw

	singular	plural
nominative	sprzeciw	sprzeciwy
genitive	sprzeciwu	sprzeciwów
dative	sprzeciwowi	sprzeciwom
accusative	sprzeciw	sprzeciwy
instrumental	sprzeciwem	sprzeciwami
locative	sprzeciwie	sprzeciwach
vocative	sprzeciwie	sprzeciwy

Related terms

sprzeciwiać się sprzeciwic się v. to oppose, object
sprzeczać się - v. to argue
sprzeczka - n. argument
sprzecznie - adv. contrary
sprzeczność - n. contradiction
sprzeczny - adj. contradictory

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.