spiritalis
Latin
Alternative forms
Etymology
From spīritus (“breath, breathing; air; spirit”), from spīrō (“breathe, respire; live”).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /spiː.riˈtaː.lis/, [spiː.rɪˈtaː.lɪs]
Adjective
spīritālis (neuter spīritāle); third declension
Inflection
Third declension.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | spīritālis | spīritāle | spīritālēs | spīritālia | |
| genitive | spīritālis | spīritālium | |||
| dative | spīritālī | spīritālibus | |||
| accusative | spīritālem | spīritāle | spīritālēs, spīritālīs | spīritālia | |
| ablative | spīritālī | spīritālibus | |||
| vocative | spīritālis | spīritāle | spīritālēs | spīritālia | |
Derived terms
Related terms
References
- spiritalis in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- spiritalis in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- spiritalis in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.