sníomh

See also: snìomh

Irish

Etymology

From Middle Irish snímaid (“spins; twists”), from Old Irish sním, verbal noun of sníïd (“twists, binds, ties”).

Verb

sníomh (present analytic sníomhann, future analytic sníomhfaidh, verbal noun sníomh, past participle sníofa)

spin; twirl, turn
twist, twine; (hands) wring

Is deacair seanslat a shníomh. ― You can't teach an old dog new tricks.
strain, wrench
(with le) strive, struggle, with

Conjugation

First Conjugation (A)

		singular			plural			relative	autonomous
		first	second	third	first	second	third	relative	autonomous
indicative	present	sníomhaim	sníomhann tú; sníomhair^†	sníomhann sé, sí	sníomhaimid	sníomhann sibh	sníomhann siad; sníomhaid^†	a shníomhann; a shníomhas / a sníomhann; a sníomhas	sníomhtar
	past	shníomh mé; shníomhas	shníomh tú; shníomhais	shníomh sé, sí	shníomhamar; shníomh muid	shníomh sibh; shníomhabhair	shníomh siad; shníomhadar	a shníomh / ar shníomh*	sníomhadh
	past habitual	shníomhainn	shníomhtá	shníomhadh sé, sí	shníomhaimis; shníomhadh muid	shníomhadh sibh	shníomhaidís; shníomhadh siad	a shníomhadh / ar shníomhadh*	shníomhtaí
	future	sníomhfaidh mé; sníomhfad	sníomhfaidh tú; sníomhfair^†	sníomhfaidh sé, sí	sníomhfaimid; sníomhfaidh muid	sníomhfaidh sibh	sníomhfaidh siad; sníomhfaid^†	a shníomhfaidh; a shníomhfas / a sníomhfaidh; a sníomhfas	sníomhfar
conditional		shníomhfainn	shníomhfá	shníomhfadh sé, sí	shníomhfaimis; shníomhfadh muid	shníomhfadh sibh	shníomhfaidís; shníomhfadh siad	a shníomhfadh / ar shníomhfadh*	shníomhfaí
subjunctive	present	go sníomha mé; go sníomhad^†	go sníomha tú; go sníomhair^†	go sníomha sé, sí	go sníomhaimid; go sníomha muid	go sníomha sibh	go sníomha siad; go sníomhaid^†	—	go sníomhtar
subjunctive	past	dá sníomhainn	dá sníomhtá	dá sníomhadh sé, sí	dá sníomhaimis; dá sníomhadh muid	dá sníomhadh sibh	dá sníomhaidís; dá sníomhadh siad	—	dá sníomhtaí
imperative		sníomhaim	sníomh	sníomhadh sé, sí	sníomhaimis	sníomhaigí; sníomhaidh^†	sníomhaidís	—	sníomhtar
verbal noun		sníomh
past participle		sníofa

* Indirect relative
† Archaic or dialect form

Noun

sníomh m (genitive as substantive sníomha, genitive as verbal noun sníofa)

verbal noun of sníomh
spinning
twisting, twining; (of hands) wringing
struggle; strain, wrench
care, anxiety

Declension

Substantive

Declension of sníomh

Third declension

Bare forms (no plural of this noun)

Case	Singular
Nominative	sníomh
Vocative	a shníomh
Genitive	sníomha
Dative	sníomh

Forms with the definite article:

Case	Singular
Nominative	an sníomh
Genitive	an tsníomha
Dative	leis an sníomh don sníomh

Verbal noun

Declension of sníomh

Irregular

Bare forms (no plural of this noun)

Case	Singular
Nominative	sníomh
Vocative	a shníomh
Genitive	sníofa
Dative	sníomh

Forms with the definite article

Case	Singular
Nominative	an sníomh
Genitive	an tsníofa
Dative	leis an sníomh don sníomh

Mutation

Irish mutation
Radical	Lenition	Eclipsis
sníomh	shníomh after an, tsníomh	not applicable
Note: Some of these forms may be hypothetical. Not every possible mutated form of every word actually occurs.

References

"sníomh" in Foclóir Gaeilge-Béarla, An Gúm, 1977, by Niall Ó Dónaill.
“snímaid” in Dictionary of the Irish Language, Royal Irish Academy, 1913–76.
“sním” in Dictionary of the Irish Language, Royal Irish Academy, 1913–76.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.