smeken
Dutch
Etymology
From Middle Dutch smêken, from Old Dutch *smēken, from Proto-Germanic *smaikijaną.
Pronunciation
-
Audio (file) - Rhymes: -eːkən
Verb
smeken
Inflection
| Inflection of smeken (weak) | ||||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | smeken | |||
| past singular | smeekte | |||
| past participle | gesmeekt | |||
| infinitive | smeken | |||
| gerund | smeken n | |||
| verbal noun | — | |||
| present tense | past tense | |||
| 1st person singular | smeek | smeekte | ||
| 2nd person sing. (jij) | smeekt | smeekte | ||
| 2nd person sing. (u) | smeekt | smeekte | ||
| 2nd person sing. (gij) | smeekt | smeekte | ||
| 3rd person singular | smeekt | smeekte | ||
| plural | smeken | smeekten | ||
| subjunctive sing.1 | smeke | smeekte | ||
| subjunctive plur.1 | smeken | smeekten | ||
| imperative sing. | smeek | |||
| imperative plur.1 | smeekt | |||
| participles | smekend | gesmeekt | ||
| 1) Archaic. | ||||
Middle Dutch
Etymology
From Old Dutch *smēken, from Proto-Germanic *smaikijaną.
Verb
smêken
- to flatter, to sweet-talk
Inflection
This verb needs an inflection-table template.
Descendants
- Dutch: smeken
Further reading
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.