schoonmaken
Dutch
Etymology
From Middle Dutch schoonmaken, equivalent to schoon (“clean”) + maken (“to make”).
Pronunciation
- IPA(key): /ˈsxoː(n)ˌmaː.kə(n)/, (Netherlands) [ˈsxoʊ̯(n)ˌmaː.kə(n)]
-
Audio (file) - Hyphenation: schoon‧ma‧ken
Verb
schoonmaken
- to clean
- Vandaag maakt Stefan zijn huis schoon.
- Today, Stefan is cleaning his house.
-
Inflection
| Inflection of schoonmaken (weak, separable) | ||||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | schoonmaken | |||
| past singular | maakte schoon | |||
| past participle | schoongemaakt | |||
| infinitive | schoonmaken | |||
| gerund | schoonmaken n | |||
| verbal noun | — | |||
| main clause | subordinate clause | |||
| present tense | past tense | present tense | past tense | |
| 1st person singular | maak schoon | maakte schoon | schoonmaak | schoonmaakte |
| 2nd person sing. (jij) | maakt schoon | maakte schoon | schoonmaakt | schoonmaakte |
| 2nd person sing. (u) | maakt schoon | maakte schoon | schoonmaakt | schoonmaakte |
| 2nd person sing. (gij) | maakt schoon | maakte schoon | schoonmaakt | schoonmaakte |
| 3rd person singular | maakt schoon | maakte schoon | schoonmaakt | schoonmaakte |
| plural | maken schoon | maakten schoon | schoonmaken | schoonmaakten |
| subjunctive sing.1 | make schoon | maakte schoon | schoonmake | schoonmaakte |
| subjunctive plur.1 | maken schoon | maakten schoon | schoonmaken | schoonmaakten |
| imperative sing. | maak schoon | |||
| imperative plur.1 | maakt schoon | |||
| participles | schoonmakend | schoongemaakt | ||
| 1) Archaic. | ||||
Derived terms
Anagrams
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.