rusca
Azerbaijani
Etymology
Adverb
rusca
- in Russian
Latin
Etymology 1
From Gaulish rusca, from Proto-Celtic *rūskos (“bark”), from Proto-Indo-European *HrewH- (“to dig”).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ˈrus.ka/, [ˈrʊs.ka]
Noun
rusca f (genitive ruscae); first declension
Inflection
First declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | rusca | ruscae |
| genitive | ruscae | ruscārum |
| dative | ruscae | ruscīs |
| accusative | ruscam | ruscās |
| ablative | ruscā | ruscīs |
| vocative | rusca | ruscae |
Descendants
Etymology 2
Noun
rusca
References
- rusca in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
Lombard
Etymology
From Medieval Latin rusca (“bark”).
Noun
rusca f
Piedmontese
Etymology
From Medieval Latin rusca (“bark”).
Noun
rusca f
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.