rige
See also: ríge
Danish
Etymology 1
Pronunciation
- IPA(key): /riːɡə/, [ˈʁiːjə]
Noun
rige n (singular definite riget, plural indefinite riger)
- kingdom (see also kongerige)
- empire (see also kejserrige)
- realm
Inflection
Synonyms
Derived terms
Terms derived from "rige"
- dronningerige n
- dyrerige n
- dødsrige n
- gudsrige n
- himmerig n
- himmerige n
- jorderig n
- jorderige n
- kejserrige n
- kongerige n
- mineralrige n
- planterige n
- rigsadvokat c
- rigsadvokatur c
- rigsantikvar c
- rigsarkivar c
- rigsbibliotekar c
- rigsdag c
- rigsdaler c
- rigsdansk n adj
- rigsenhed c
- rigsforstander c
- rigsfællesskab n
- rigskansler c
- rigsmål n
- rigsombud n
- rigsombudsmand c
- rigspoliti n
- rigsret c
- rigsrevisor c
- rigsråd n
- rigssprog n
- rigsstatistiker c
- rigstræner c
- rigsvåben n
- tsarrige n
- tusindårsrige n
- zarrige n
- ørige n
Etymology 2
See rig.
Pronunciation
- IPA(key): /riːɡə/, [ˈʁiːjə]
Adjective
rige
Hausa
Noun
rige m (possessed form rigen)
Latin
Verb
rigē
- second-person singular present active imperative of rigeō
Spanish
Verb
rige
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.