recepta
See also: receptá
Catalan
Etymology
Noun
recepta f (plural receptes)
Derived terms
Further reading
- “recepta” in Diccionari de la llengua catalana, segona edició, Institut d’Estudis Catalans.
Latin
Participle
recepta
- inflection of receptus:
- nominative feminine singular
- nominative neuter plural
- accusative neuter plural
- vocative feminine singular
- vocative neuter plural
receptā
- ablative feminine singular of receptus
References
- recepta in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- recepta in Harry Thurston Peck, editor (1898) Harper's Dictionary of Classical Antiquities, New York: Harper & Brothers
Polish
Etymology
Noun
recepta f
Declension
declension of recepta
Spanish
Verb
recepta
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.