pynta
Faroese
Verb
pynta (third person singular past indicative pyntaði, third person plural past indicative pyntaðu, supine pyntað)
Usage notes
Conjugation
| v-30 | ||||
| infinitive | pynta | |||
|---|---|---|---|---|
| present participle | pyntandi | |||
| past participle a6 | pyntaður | |||
| supine | pyntað | |||
| number | singular | plural | ||
| person | first | second | third | all |
| indicative | eg | tú | hann/hon/tað | vit, tit, teir/tær/tey, tygum |
| present | pynti | pyntar | pyntar | pynta |
| past | pyntaði | pyntaði | pyntaði | pyntaðu |
| imperative | – | tú | – | tit |
| present | — | pynta! | — | pyntið! |
Icelandic
Etymology
Alteration of earlier pynda.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈpʰɪn̥ta/
- Rhymes: -ɪn̥ta
Verb
pynta (weak verb, third-person singular past indicative pyntaði, supine pyntað)
- to torture
Conjugation
pynta — active voice (germynd)
| infinitive (nafnháttur) |
að pynta | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| supine (sagnbót) |
pyntað | ||||
| present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
pyntandi | ||||
| indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
| present (nútíð) |
ég pynta | við pyntum | present (nútíð) |
ég pynti | við pyntum |
| þú pyntar | þið pyntið | þú pyntir | þið pyntið | ||
| hann, hún, það pyntar | þeir, þær, þau pynta | hann, hún, það pynti | þeir, þær, þau pynti | ||
| past (þátíð) |
ég pyntaði | við pyntuðum | past (þátíð) |
ég pyntaði | við pyntuðum |
| þú pyntaðir | þið pyntuðuð | þú pyntaðir | þið pyntuðuð | ||
| hann, hún, það pyntaði | þeir, þær, þau pyntuðu | hann, hún, það pyntaði | þeir, þær, þau pyntuðu | ||
| imperative (boðháttur) |
pynta (þú) | pyntið (þið) | |||
| Forms with appended personal pronoun | |||||
| pyntaðu | pyntiði * | ||||
| * Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. | |||||
pyntast — mediopassive voice (miðmynd)
| infinitive (nafnháttur) |
að pyntast | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| supine (sagnbót) |
pyntast | ||||
| present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
pyntandist ** ** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses | ||||
| indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
| present (nútíð) |
ég pyntast | við pyntumst | present (nútíð) |
ég pyntist | við pyntumst |
| þú pyntast | þið pyntist | þú pyntist | þið pyntist | ||
| hann, hún, það pyntast | þeir, þær, þau pyntast | hann, hún, það pyntist | þeir, þær, þau pyntist | ||
| past (þátíð) |
ég pyntaðist | við pyntuðumst | past (þátíð) |
ég pyntaðist | við pyntuðumst |
| þú pyntaðist | þið pyntuðust | þú pyntaðist | þið pyntuðust | ||
| hann, hún, það pyntaðist | þeir, þær, þau pyntuðust | hann, hún, það pyntaðist | þeir, þær, þau pyntuðust | ||
| imperative (boðháttur) |
pyntast (þú) | pyntist (þið) | |||
| Forms with appended personal pronoun | |||||
| pyntastu | pyntisti * | ||||
| * Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. | |||||
pyntaður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
| strong declension (sterk beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
| nominative (nefnifall) |
pyntaður | pyntuð | pyntað | pyntaðir | pyntaðar | pyntuð | |
| accusative (þolfall) |
pyntaðan | pyntaða | pyntað | pyntaða | pyntaðar | pyntuð | |
| dative (þágufall) |
pyntuðum | pyntaðri | pyntuðu | pyntuðum | pyntuðum | pyntuðum | |
| genitive (eignarfall) |
pyntaðs | pyntaðrar | pyntaðs | pyntaðra | pyntaðra | pyntaðra | |
| weak declension (veik beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
| masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
| nominative (nefnifall) |
pyntaði | pyntaða | pyntaða | pyntuðu | pyntuðu | pyntuðu | |
| accusative (þolfall) |
pyntaða | pyntuðu | pyntaða | pyntuðu | pyntuðu | pyntuðu | |
| dative (þágufall) |
pyntaða | pyntuðu | pyntaða | pyntuðu | pyntuðu | pyntuðu | |
| genitive (eignarfall) |
pyntaða | pyntuðu | pyntaða | pyntuðu | pyntuðu | pyntuðu | |
Derived terms
References
- Ásgeir Blöndal Magnússon — Íslensk orðsifjabók, 1st edition, 2nd printing (1989). Reykjavík, Orðabók Háskólans.
Norwegian Bokmål
Alternative forms
Verb
pynta
Swedish
Verb
pynta (present pyntar, preterite pyntade, supine pyntat, imperative pynta)
Conjugation
Conjugation of pynta (weak)
Related terms
- julpynta
- pynt
References
- pynta in Elof Hellquist, Svensk etymologisk ordbok (1st ed., 1922)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.