oppilas
Finnish
Etymology
Neologism formed using the suffix -(i)las.[1] First documented use in writing in 1836, in print in 1837. Originally meant ylioppilas, but no longer after about 1850.[2]
Pronunciation
- IPA(key): [ˈopːilɑs]
- Hyphenation: op‧pi‧las
Noun
oppilas
- pupil (student)
Declension
| Inflection of oppilas (Kotus type 41/vieras, no gradation) | |||
|---|---|---|---|
| nominative | oppilas | oppilaat | |
| genitive | oppilaan | oppilaiden oppilaitten | |
| partitive | oppilasta | oppilaita | |
| illative | oppilaaseen | oppilaisiin | |
| singular | plural | ||
| nominative | oppilas | oppilaat | |
| accusative | nom. | oppilas | oppilaat |
| gen. | oppilaan | ||
| genitive | oppilaan | oppilaiden oppilaitten | |
| partitive | oppilasta | oppilaita | |
| inessive | oppilaassa | oppilaissa | |
| elative | oppilaasta | oppilaista | |
| illative | oppilaaseen | oppilaisiin oppilaihinrare | |
| adessive | oppilaalla | oppilailla | |
| ablative | oppilaalta | oppilailta | |
| allative | oppilaalle | oppilaille | |
| essive | oppilaana | oppilaina | |
| translative | oppilaaksi | oppilaiksi | |
| instructive | — | oppilain | |
| abessive | oppilaatta | oppilaitta | |
| comitative | — | oppilaineen | |
Related terms
See also
References
- ↑
- ↑ Häkkinen, Kaisa (2004-2005). Nykysuomen etymologinen sanakirja. Juva: WSOY. →ISBN.
Latin
Verb
oppīlās
- second-person singular present active indicative of oppīlō
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.