neerzijgen

Dutch

Etymology

From neer +‎ zijgen.

Pronunciation

  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɛi̯ɣən

Verb

neerzijgen

  1. (intransitive) to slowly descend to a resting position, lie or sit down, settle down

Inflection

Inflection of neerzijgen (strong class 1, separable)
infinitive neerzijgen
past singular zeeg neer
past participle neergezegen
infinitive neerzijgen
gerund neerzijgen n
verbal noun —
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular zijg neer zeeg neer neerzijg neerzeeg
2nd person sing. (jij) zijgt neer zeeg neer neerzijgt neerzeeg
2nd person sing. (u) zijgt neer zeeg neer neerzijgt neerzeeg
2nd person sing. (gij) zijgt neer zeegt neer neerzijgt neerzeegt
3rd person singular zijgt neer zeeg neer neerzijgt neerzeeg
plural zijgen neer zegen neer neerzijgen neerzegen
subjunctive sing.1 zijge neer zege neer neerzijge neerzege
subjunctive plur.1 zijgen neer zegen neer neerzijgen neerzegen
imperative sing. zijg neer
imperative plur.1 zijgt neer
participles neerzijgend neergezegen
1) Archaic.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.